Niet veel bijzonders

 Ik mis volgens A het mooie weer in Nederland en volgens L is er met het nieuwe kabinet nooit meer een saai moment. Dat las ik natuurlijk ook al in de krant. Dat spectaculaire stikstof beleid van mevrouw Femke Wiersma. De foto in de Volkskrant van gisteren maakte duidelijk waar ze voor staat. Voor mooie tassen. Ik kan me voorstellen als je een baan hebt waar je steeds een mooie tas kan laten zien je andere prioriteiten laat zien. Hulde voor Femke en haar stikstof beleid. Het is duidelijk dat alle denk kracht van BBB van de afgelopen paar jaar hier in is gaan zitten. Hulde, hulde zo lossen we het op. Ik denk alleen oh god als dat uitstel van beleid bouwen in de achtertuin van minister Mona maar niet onmogelijk maakt. Hoe haalt zij haar doelstellingen dan. En dan natuurlijk die PVV ers die de roeptoeter aan de wilgen hebben gehangen en nu ineens normale uitspraken moeten doen. Tja, je staat voor je zaak of niet een echte PVV staat voor zijn zaak. Zie ook natuurlijk mijn vriend Geert die toen hij mee mocht snuffelen aan de macht het nooit meer heeft gehad over 60 jaar als pensioen leeftijd. Geert, grote vriend nu is het je grote kans. Je kan het een man, een man, een woord, een woord. 

Tot zover mijn algemene beschouwingen. Gisteren was ik naar het wijkje waar Frida Kahlo haar tijd heeft doorgebracht. Ik kwam er alleen niet helemaal goed in, en heb een tijd als kip zonder kop langs grote wegen fijnstof lopen inademen en kreeg er naar het bezichtigen van museum Carmen genoeg van en ben weer terug gegaan. In museum Carmen was ik al bijna weggegaan toen er een soort van dandy in een 1700 outfit naar mij toe kwam, een soort lakei. Die bleek straks als kapitein van het schip een toelichting te geven op het maritieme bestaan van het klooster. Dat best een stuk van zee ligt maar ja. Hij was aardig en sleepte mij mee de catacomben in. Want daar was het hoogte punt van het hele museum een paar mummies. Tja het is naar een hoogte punt te noemen. Verder was het er erg rustig en hielden de oude nonnen van Theresa, die uit Avilla die nog zo in extaze was geweest. 

Hier is ze Theresa en ja de extaze is er van af te zien. 
Dit was hun kapel 

Dit was dan de tuin. Volgens Theresa en nog iemand was een tuin heel goed voor de rust en had je dat nodig. Helaas is bij ons natuurlijk natuur volgens mevrouw Femke Wiersma een legbatterij van 100.000 kippen en een mooie handtas. Tja Denkend aan Holland

Daarna een bezoek gebracht aan de markt en supermarkt. Ik moet zeggen dat ik in de supermarkt mijn aankopen heb gedaan. Ondermeer twee keiharde mango's misschien had ik toch moeten knijpen. Maar ik dacht misschien raak ik bij de markt wel in de verleiding voor een kappersbeurt. Ze staan daar op straat en rammen voor een paar euro een tondeuse driftig over je hoofd heen en weer, en hoewel ik trouw ben aan T. binnen landsgrenzen ben ik toch over de grens minder trouw. Het was een dame die zich op mij uitleefde en er naar mijn gevoel ook maar 10 minuten over heeft gedaan. Daarna dus door de markt geslenterd, hij is overdekt. 

Toen was ik naar de markt gegaan. Deze machine maakt tortillaś. Het mannetje dat lacht bewaakt een klomp deeg en de machine stanst er ringen uit. Zo kun je er makkelijk een paar maken. 

Kijk dit is nog eens een hakblok

En dit is nou niet iets dat de zaak bewaakt. 

Beetje kijken maar deze dame met lang blond haar, verstopt achter de paal heeft mijn haar geknipt. 

Dit was het menu in omgekeerde volgorde. Dus soep, spaghetti, taco's en koekje als toetje. 

Dit ben ik in extaze, maar meer over de lakei dan over een goddelijk inzicht. 

Ik heb de avond doorgebracht met meneer A. heel kuis drankjes gedronken in de zona Rosa en naar luxe wagens gekeken. 

Ja want toen ik zeg maar nog getrouwd was was er een Chrysler Le baron. Weliswaar met knipogen maar deze is de voorloper en kijk nog recht uit zijn doppen. Overigens de eerste bar was een biertje duurder dan mijn haar laten knippen. 

Zo.