Isis tempel

 Vandaag dan weer allerlei excursies om Aswan heen. Het is steeds vroeg aantreden. We vertrekken om half acht. Gisteren in de namiddag hadden we nog een tocht vrijwillig op een bootje naar Numibiers op een eiland. Dat gaf natuurlijk bijna een ruzie met de gids. Want ze hebben geen geschreven taal en het wordt dus ook niet onderwezen. Ik dacht dat het discriminatie was. Ze hebben toch recht op hun eigen cultuur en taal. Maar M. vindt nu denk ik dat ik dit soort meningen beter niet overal kan ventileren zoals bijvoorbeeld op het blog. Oeps. 

Misschien is het nog aardig om te melden dat ik gisteren een mislukte Grindr date had. Hij kwam te laat naar het de afspraak en ik was op bed gaan liggen zweten, wachten op de douche. Misschien had ik daar ook eerder al iets op moeten doen. We zijn nog een nacht hier dus wie weet, nieuwe nachten. Maar ja daardoor stond ik dan wel weer fris aan het morgen ontbijt. Daarna gingen we naar de onaffe Oblix kijken, hij was gedacht als langer dan 50 meter te worden. Maar ergens is er iets misgegaan hij is gebroken en nooit afgemaakt. Het moest de grootste ooit worden. Ze hakten ze hier in Aswan uit, begin van het werk bestaat uit gaten hakken daarna hout er in te stoppen. Dan maken ze het hout nat en dat zet uit, het is de bedoeling dat de steen dan uit de de rotst knapt. Hele toestand dan wordt het natuurlijk nog een helemaal glad gepolijst en de hiëroglyfen er in aangebracht. Vervolgens wikkelen ze het in linnen lappen. Maar ja een kolos van 50 meter lang en weet ik hoeveel doorsnee. Het is niet iets wat je makkelijk naar de haven rolt. Maar dat was wel onderdeel van het proces. Daar ging het dan op een vlot en werd het naar de stad gesleept waar hij besteld werd. Dan maakten ze een heuvel van zand, en lieten ze de oblix langzaam in een gat glijden door steeds zand weg te halen tot hij dan uiteindelijk op zijn sokkel stond. Een heel gedoe. Dus. Daarna gingen we naar de Tempel van Isis, door de Aswan dam zijn er natuurlijk een heleboel locaties van tempels onder water verdwenen. Ik geloof dat ze er 7 in totaal verplaats hebben. Wij gingen kijken naar de tempel van Isis. Een tempel wederom met Griekse en Romeinse invloeden gewijd dus aan Isis. Die geloof ik de moeder is van Horus. Ze was de vrouw van een zoon van de goden hier. Maar die beste man werd door zijn broer slecht behandeld. Die broer had een gouden kist perfect op maat gemaakt. En gevraagd aan iedereen op een feest om te kijken wie er in paste, dat bleek dus die man te zijn. Maar ja de boosaardige broer deed de kist meteen dicht, en gooide de kist natuurlijk in de Nijl. Arme Isis ging achter haar man aan maar er was toen ze hem vond nog maar weinig levendig aan te bekennen. Maar met een vogeltje in zijn mannelijkheid te laten pikken, kon ze nog net een zaadje opvissen en daar werd ze natuurlijk meteen zwanger van en was Horus een feit. Nou ja ze hadden de tempel dus steen voor steen herbouwd. Naar een ander hoger gelegen, en ook nog een beetje hoger gebouwd eiland, ach eigenlijk een soort buiteneiland. Toestanden. Maar het zag er wel mooi uit. Het bleek dat het met de eerste dam nog een paar keer overstroomd was geworden geraakt. 

Het spreekt voor zich dat we daarna ook de Aswan of Nasser dam gingen bekijken. Er zijn twee dammen, de oude en de nieuwe. De oude is van rond 1900 maar die bleek best vaak te overstromen. Hij is nog een keer of twee verhoogd. Maar in de jaren 60 kwamen ze op het idee om een nieuwe dam te bouwen. Hoger, mooier en beter. Om de Nijl te beheersen, die overstromingen waren toch maar lastig en moeilijk te voorspellen. En natuurlijk ook om energie op te wekken. Een lening bij de Wereldbank werd geloof ik niet of gedeeltelijk verleend. US dacht veel gedoe en omdat Egypte ook wel wapens van Rusland kocht waren ze tijdens de koude oorlog ook niet heel erg vrienden. Rusland heeft daarna de dam aangelegd. Maar het was voor Rusland veel geld en veel gezeur dus die hebben er naar een paar jaar weer hun handen van afgetrokken. Jammer is wel dat de installatie Russisch is, en dat onderhoud en reserve onderdelen niet helemaal vanzelfsprekend zijn. Dus staan er een paar van de turbines op een Russische onderhoudsmonteur en reserve onderdelen te wachten. Jammer daar zou de overheid wat aan moeten doen. Er staat een mooi Sovjet kunstwerk. Een lotusbloem die de vriendschap van Rusland en Egypte symboliseert. Al was er verder volgens mij geen Rus te zien. Vrienden.............

Misschien over de oorlog in Gaza, nou hier merk je er helemaal niets van. Ik heb twee keer een Palestijnse vlag gezien. Maar dat was het wel. We zitten er ook 1300 km vanaf. Egypte en de rest van de wereld is er natuurlijk alles aangelegen om het conflict daar te houden. Boven de grens met Gaza. Die mensen met een Nederlands paspoort uit Gaza moesten ook meteen doorreizen. Die kregen geen tijd om nog een beetje te winkelen of iets anders in Egypte. Meteen door reizen. Hup wegwezen. 
Vandaag gaan we alleen nog een stukkie zeilen. Verder geen programma. En morgen ook niet. Ik had me natuurlijk beter moeten voorbereiden. Maar die excursies met name dat ze ook ze vroeg op de dag plaatsvinden. Ik denk voortdurend oh god wat ga ik nu weer meemaken. Half 8 aantreden. hup in een busje en waar gaan we nu weer heen. Oh naar een oblisk die nog niet eens klaar is, ok. Een tempel die gewoon herbouwd is, ok, ik dacht een beetje ik ga rustig op een boot liggen en naar buiten kijken. Nou dat staat vanaf morgen weer wat meer op het programma. Verder hebben we een hut met een douche twee royale bedden. Verder houdt het niet over met de ruimte, maar wel een zonneterras een lounge bar en restaurant. Er worden mooie dingen georganiseerd zoals de Arabische avond. Helaas had ik geen Djaballa waardoor ik M. moest teleurstellen en we vroeg naar bed gingen. Maar M had natuurlijk haar buikdans setje uitdagend, weliswaar niet voor mij maar toch uitdagend klaar gelegd op het bed. Jammer. 
Voor we terug gingen naar de boot gingen we nog aan parfum ruiken. Mijn polsen ruiken nu een beetje naar een Pools bordeel. Maar ja, er zijn erger dingen. Ik oefenen wel veel Spaans aan boord. En we prijzen ons gelukkig met een klein groepje van maar 5 mensen. En die drie andere zijn zeker ok. Er zijn aardige gesprekken aan tafel en iedereen houdt best wel van op tijd zijn. Alleen de eerste keer toen wij het schema niet kenden ging het dus ernstig mis. Maar de boze blikken die we kregen in het begin zijn wel als sneeuw voor de zon verdampt. Dat is dan de laatste vraag die je moet stellen hebben jullie wel een beetje knap weer. Nou het was hier gisteren 38 graden. Best een lekkere temperatuur. Maar ook eigenlijk wel bloody hot.