Ah ik vond het wel zeg maar over mijn top van organisatie. Wederom in een collectieve taxi onderweg naar de grens. Dit keer dus vanuit Chili naar Peru. Er bleken nog wat dingen te zijn die ik met mijn naïef gedrag weer niet had meegekregen. De stempelbrigade wilde namelijk je corona vaccinatie bewijs zien .
Misschien moet ik uitleggen wat dat is.
Er was eens corona, nee niet het bier, maar een ziekte ookwel Covid 19 genaamd. Veel mensen werden ziek, mensen gingen dood, het was een heuse pandemie. Al snel was er een vacin, en stroopte iedereen de mouwen op voor een verlossende prik, nou ja niet iedereen Willem Engel bijvoorbeeld niet want die was van Virus Waanzin, en man met slechtste kapsel, 2020, 2021, 2022 en waarschijnlijk 2023 maar het jaar is nog jong. We moesten zelfs een tweede prik halen. De overheid was ondertussen druk met de corona app, en papiertjes voor mensen die het allemaal niet zo snel konden bijwerken, na een tweede prik volgde een derde en vierde prik. Dat staat als je het bijhield allemaal in die app, en daarmee kon je ook een soort van papierenversie downloaden.
Alles stond gelukkig toch in mijn telefoon. Dus na wat gedoe, gekreun van de chauffeur, hyperventilatie en nog wat zaken mocht ik door poortje 1. Bij poortje twee ontbeerde ik weer een papiertje, maar na een paar blikken heen en weer tussen mij en stempelaar 1, Chili mocht ik door huppelen. Ik had ondertussen al mijn bagage aan de hand bij me. Ik zag er uit als een schuchtere landverhuizer. Van Peruanen die met de bus gaan, zo die kunnen meuk heen en weer slepen. Daarna weer naar een ander loket, de dame van Peru. Ook die keek mij bedenkelijk aan. Maar die zette ook een stempel. Daarna nog een scan van de bagage. Nee al het metaal hoefde niet van het lichaam. Dus het alarm ging ook af maar van de inspecteur van de douane mocht ik doorlopen en was ik zomaar ineens in Peru.
Daar moesten we ons weer verzamelen. Een dame met roze, een dame met zonnebril en twee heren met petje. Waarbij die naast mij zat zich wel mocht scheren. Maar plots was daar weer onze auto en vervolgden we onze tocht. Kwamen we aan in Tacna waar nog voor het busstation de dame met zonnebril en mannetje met naast mij uit de taxi klauterenden en ik even de achterbank alleen had. Daarna taxi naar hotel en daar zit ik nu.
Gisteren de toren van Eiffel gezien. Je kan wel spreken van een Eiffeltoren, naast de kerk. Omdat die Peruanen in Eiffel de Calatrava van de 19e eeuw zagen, plaatsten ze na een aardbeving die de vorige kerk had verwoest, in 1868 hadden ze de constructie in Frankrijk besteld. Nou ik heb het ook nog even van binnen bekeken. Het is wat je van Eiffel nou een beetje gaat verwachten veel gietijzer wat de klokslaat. Al is de klok zelf waarschijnlijk weer van koper. Maar ik vond het wel een leuk gebeuren. Nu ik het type zou je ook kunnen denken aan een markthal ofzo, of een station met gietijzeren overspanningen. Maar hier dus in de kerk. En van Eiffel. Gustaaf.
Verder was er een opgraving. Ik dacht maar ik moet ook meer begrijpend lezen doen, dat ik naar een koloniaal huis ging. Ik dacht leuk schilderijen van overwinnaars, en ouwe stoelen waar je niet op mag zitten. Maar ik stond ineens oog in oog met een hele vracht geraamtes, die bleken tussen de 3000 en 4000 jaar oud te zijn. Best oud en ze hadden als ze jonge mensen waren een kleimasker. Toen al alles voor de eeuwige jeugd. Men had geen andere giften, nou ja stukje stof hier en daar aangetroffen, maar geen grootse giften, maar misschien waren die geroofd, of lagen ze er boven op. In het laatste geval zou ik zelf de schop in de grond zetten, en toch even kijken of er niets onder zit. Je kan altijd daarna weer besluiten om alles netjes terug te leggen. Wel fascinerend dat het wel onder de betonnen vloer (helaas verwijderd) van een koloniaal huis lag, dat weer wel. Op zondag zat iedereen toch een beetje brak thuis, dat carnaval had er toch ingehakt. Maar ik begreep van een Grindr date dat men 3 uur over de optocht doet. Als je dat uitbundig rondjes draait ben je ook wel gaar. Die Grindr dates waren niet eh om een weblog over vol te schrijven. Maar een beetje kletsen met de locals is altijd leuk. Ik leer dat ze dol zijn op Peru. Maar dat de politiek in Chili weer beter is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten