Ik zag op zoiets als het internet dat er hele verzameling petroglieven is. Ik had het woord nog nooit echt gehoord, geloof ik maar het klonk we spannend. Dus ging ik in de Mirabus, er bleken veel bussen achter elkaar te rijden mee naar de bezienswaardigheid. We gingen eerst naar een dierentuin. De tuin was vol met zeg maar dieren van plantjes gemaakt. Nou het scheelde alweer een trip naar Bilbao om daar de hondjes of wat het zijn van Jeff Koons te bekijken. Maar ja zoals het hier hoort ga je eerst nog naar een verkoop, deze keer naar een bodega, waar we in rap tempo twee zoete wijnen, en een droge wijn mochten proeven. Daarna nog pisco met een smaakje. Ik dacht nou ik kan toch niet veel anders doen. Ik heb maar geen flessen drank ingeslagen. Toen moesten we nog kijken bij een zoete choclo makerij. Dat sluit natuurlijk mooi aan op het bezoek in het restaurant. Uiteindelijk kwamen we bij de Petroglief. Het was een hele toestand want we moesten over een rivierbedding met een hangbrug. Met mijn hoogtevrees dacht ik ik geef de pijp aan Maarten, maar ik vermande (jaja) mezelf en ging over de brug. Ik vond het doodeng. Mijn mede busgenoten maakten het niet makkelijker door veel selfies te willen maken en ook nog een beetje de brug extra te laten wiebelen. Terug was ik er als nummer twee over. Zodat de rest van mijn nieuwe vrienden nog zoveel selfies kon maken als nodig was voor een mooi weblog. De petroglief het bleken er vele te zijn, maar die mochten we allemaal niet zien. We kregen er twee te zien, en er werd nog gebouwd aan een museum. Oh daar heb ik dan weer geen foto van. Hoewel mooi, was het leuker geweest om er een aantal te zien. De bezienswaardigheid van de brug, iedereen vond het fantastisch dat had van mij dan weer niet gehoeven, ik had liever rustig naar wat van die oude stenen gekeken. Maar wellicht kan dat over een paar jaar als het museum zijn belofte waar maakt.
Vandaag naar Ilo
Geen opmerkingen:
Een reactie posten