zaterdag 25 juni 2022

Sao Paulo

 Ah een stad met bijna net zoveel inwoners als Nederland. Ongelooflijk. Gelukkig zie je ze niet allemaal tegelijk. Ik geloof wel dat hier dan weer minder boeren zijn die boos zijn op de regering. Ik zit dus aan de Av. Paulista, een stevige weg die een soort het centrum vormt van de stad. er is ook nog een oud deel. Maar daar zijn minder activiteiten. Hier allemaal hoge gebouwen, etc inderdaad een soort Zuid As maar dan een stuk groter. Aan beide kanten de straat zijn brede stoepen zodat de Paulisten hier ook graag gaan flaneren en hun gezicht laten zien. Dus het is wel een goede plek om te zitten. Ook omdat het Museum de Arte Sao Paulo hier zit. Een museum met een collectie die gezien mag worden. En gisteren door mij is bekeken. Al was er een verdieping gesloten daar waren ze iets nieuws aan het voorbereiden. De historisch collectie was opgeleukt met werken uit de Braziliaanse collectie, en waar je eerst begon met de oudste werken waren nu de jongste werken het begin. Dat gaf ze natuurlijk mooi de kans om Braziliaans werk te promoten. Ook vrouwen zijn natuurlijk in de mode en onderdeel van het moderne expositie gebeuren. In de oude werken is dat natuurlijk wat moeilijker zoeken. Gelukkig waren er wel wat moderne dames, en zo werden we meegenomen in de geschiedenis van de schilderkunst. Dus eerst moderne werken van dames, en brazilianen, en daarna via Picasso, Leger, Van Gogh en Amedeo Modigliani,  dieper de geschiedenis van de schilderkunst eh ja ingezogen. Bijzonder is dat een Jeroen Bosch hebben. Ik zag ergens met veel moeite op het internet dat hij wel echt schijnt te zijn. In ieder geval ziet het er allemaal heel echt uit. Met al die gekke wezens en toestanden. Verder Rafael, Botticilli, een studie Rubens en dat soort werk. Van Cranach ik weet het nooit de oudere de jongere, misschien wel de dochter al is daar weinig over bekend. Nu eens niet een dartelende naakte Eva maar een portret van iemand die ik verder ook niet ken maar die waarschijnlijk in Duitsland van 1500 zijn sporen meer dan verdiend. Ik wilde al zeggen dat de ontbijtzaal vol liep maar ik ben gevraagd plaats te maken voor andere hongerige gasten. Dat heb ik maar gedaan en nu zit ik op het bed. Ik zal eens kijken of ik het een beetje ga volhouden. Er was een overzichts- tentoonstelling van Alfredo Volpi. Ik had nog nooit van de beste man gehoord, maar hier is hij wereld beroemd. Hij maakt veelal een beetje naïeve schilderijen. Soms met een religieus thema maar ook met feesten en wapperende banieren. Bij sommige schilderijen dacht ik ja dat is wel een beetje vijf op een rij. Maar ja dat heb je met de zonnebloemen van van Gogh ook. Ik vond het wel een mooie ervaring. Daarna een bordje pasta gegeten. Wat niet de beste pasta ooit was, maar misschien wel de beste pasta die ik tot op heden in Sao Paulo heb genuttigd. Daarna met E biertje gedronken tot het bijna middernacht was. Er liep een zwerver in de rondte die letterlijk een uur in de wind stonk. Ik dacht dat de uitbaters van het cafe hem iets gaven zodat hij verderop ging staan. Hij kon echter alleen maar schuifelen, en  als hij in de wind stond hemeltje lief ik ging bijna over mijn nek. Wat een stank. En die mietjes hier hebben ook maar beperkt een luchtje op. Er kwam van alles voorbij daar op het hoekje van voor de liefhebbers Rua Augusta. Dus het was wel een leuke ervaring, en vanavond ga ik dineren bij E. Kan ik onder een andere mango boom zitten. 

Kijk dit is het bier dat ik dronk.........


 Tussen het museum in........
Alfredo Volpi zijn versie van de Heilige Lucia met haar oogjes in een soort spiegel 
Hoe het museum de zaak opstelt 
Frans Post mag natuurlijk niet ontbreken. De schilder die in het gevolg van Prins Maurits mee ging om Brazilie Nederlands te maken. Een project dat niet heel geslaagd is geraakt. Maar hij heeft veel schilderijen gemaakt 12 geloof ik in Brazilie en de rest in het Mauritshuis. Paar jaar geleden werd er in het Noord Hollands archief tekeningen van hem ontdekt. Hij maakt vaak een landschap en dan een exotisch beest er in dat we in Europa zo rond 1630 nauwelijks kenden. Bijvoorbeeld een gordeldier zoals het schilderij in het rijks. In dit schilderij zit een anaconda verstopt. Maar ik moest heel goed kijken, rechts onder zie je zijn kop. 
De Paulista 

1 opmerking: