En dat was het alweer voor Sao Paulo

 Ja het is hier vroeg in de morgen. Ik heb al gedoucht en ben eigenlijk wel klaar voor de nieuwe dag. Maar het ontbijt zaaltje gaat pas over kwartiertje in alle glorie open. Gisteren weer met E opgetrokken. Deze keer voor de lunch en een beetje daarna hangen. Ik wilde nog naar een museum gaan maar daar had ik ineens geen tijd meer voor. Nou ja op zaterdag had ik ook wel een stevige dosis kunst gehad, ik kon daar zeg maar nog wel van nagenieten. Hier doen ze net als in Lima de grote straat afzetten zodat je er kan fietsen of lopen. Verder omdat die straat 6 banen is gebruikt men het om allerlei uitingen eh tot leven te brengen. Het is de kans om met je K-pop groepje je dansje aan de wereld te laten zien, nou ja in ieder geval de wereld van Sao Paulo. Dus zoiets doen ook veel mensen. Je loopt langs mensen die hartstochtelijk op een instrument staan te rammen. Vaak met een soort opgeblazen speaker er bij. Zodat het allemaal niet heel verfijnd klinkt. Dan staat er verder op weer een clubje die aandacht vraagt voor de goede zaak van Bolsanaro en verderop Lula. Tussendoor kun je ook nog even een booster vaccin in de tent halen. Makkelijk zo alles op straat geregeld. De k-pop jongeren vond ik het meest bijzonder. Voor de lunch liep ik nog een stuk richting het afro museum maar dat had ik dus eerder moeten verzinnen. Ach nou anders, oh ik ben er al een keer geweest en het was geloof ik aardig maar ik weet het niet heel goed meer. Als het meer was geweest was de indruk groter geweest toch. 

E wilde vervolgens bij Bahia restaurant eten. Dat Bahia is blijkbaar toch wel een ding. Het is de streek rond Salvador. De stad die even Nederlands is geweest en omdat het vrij ver de Atlantische Oceaan in steek richting Afrika was het een punt waar veel schepen met slaven afmeerden. Dit kenmerkt tot heden ten dagen de bevolking die er ook een beetje een eigen cultuur op nahouden. Rio doet dat ook, en ik denk dat ze in Sao Paulo alleen bezig zijn met geld te verdienen. Maar ik moest dus met Paulo ook al naar een Bahia restaurant. Ik denk ook dat het staat voor een beetje een volkse keuken met duidelijke smaken die niet te duur is. Al kan het ook zijn dat ze op zoek zijn naar goedkope plekken omdat niet iedereen hier zwemt in het geld. Ik kreeg een bord met wat stukjes vlees en plakjes worstje, rijst met bonen en salade met koriander. Ik had al een hapje genomen toen ik de foto maakte, ja sorry maar ik vergeet het altijd. 

Ondertussen ben ik weer terug in Lima oh nee Rio eh suff, nou ja dat Zuid Amerikaanse landschap onderweg in zo'n bus het is toch allemaal een beetje, oh nee anders. Want het is hier beduidend groener dan zo rond Lima, dat tonen de foto's. Het is iets van zes uur in de bus, maar dan moet het allemaal helemaal soepel gaan, en de vraag is of dat ooit het geval is. Gisteren en die andere keer in ieder geval niet. Er was een vrachtwagen helemaal uitgebrand. Daar stonden allerlei mannen in gele en andere hesjes bij en natuurlijk de hulpdiensten. Daar was de weg een stukje voor afgezet. Verder was er nog iets aan de hand waardoor we van de snelweg afmoesten. Over een soort provinciale weg, dat duurt dan ook altijd meteen een beetje. Weer gegeten bij zo'n kilo wegrestaurant. Tja nou ja het was eten. Ik vond zelf de arabische kilo knaller in Sao Paulo nog de leukste in het genre. Daarna natuurlijk weer snel verder met de bus. Ik weet inmiddels alles over de Ondergrond van mister Ripley. Tja ik denk dat de titel verwijzing is omdat hij voor dood wordt achtergelaten onder de grond. Boekje van Henk van Os beeldenstorm gelezen in de hoop mijn kennis over kunst bij te spijkeren. Dat is dan weer ten dele gelukt. Veel over een museum in Heino, waar ik geloof ik weinig over weet en over handvaten van Japanse zwaarden. Ik weet dan weer niet of ik heel blij ben met die kennis. Gisteravond hier in Rio indiaans gegeten. Er was Roti bij. Ik geloof dat Roti hier minder is ingeburgerd dan in Suriname. Plan voor vandaag weer beetje heen en weer lopen over de Copacabana. Oh dat klinkt toch wel stoer.