Naar Ganga residentie

We kunnen hier van alles een avontuur maken. Vandaag de trip om de cadeautjes voor de familie af te geven. Relatief simpel, ubertje vinden. Daar heen rijden en afgeven. Moet te doen zijn. Maar we hadden een beetje probleem omdat ik geen internet op de straat heb. Dus we moesten beetje schipperen met naar de jongen lopen. Hij heette Anwar. Die bleek er niet te zijn, maar verscheen toch, en wist vervolgens niet meer waar we heen moesten. Het oorspronkelijk plan was even koffie te drinken maar die bleken nog niet open. Met de hotspot van Anwar hem nog een keer getoond waar die Ganga residentie is, dat is namelijk aan de overkant van de rivier, de Ganges, en een 20 kilometer verder op. Nou eh ja enige hoogtepunt was dat ik mijn raam moest dicht doen. Ik weet niet of het was omdat er allemaal Indiers met slechte plannen rondliepen of vanwege de stank. Ik denk de stank Toen we bij Liesbeth aankwamen wist die niet dat ze een bel had, en moest ik haar via een SMS op de hoogte stellen, men oh men. Wat een gedoe allemaal. Liesbeth haar bel klinkt alsof er een Bollywood musical los gaat. Later bleek dat ook te kloppen, want Liesbeth begon woest te dansen. Nee daar hebben we even een altijd gezellig moment met de lekkerste koffie die je kent je bent thuis als je Douwe Egberts drinkt. Daarna boodschappen gedaan. Stalen bakjes, een Curta voor meneer A. En nog zo wat meuk. Ook een handdoek voor je kan niet weten hoe het straks tijden de trouwerij allemaal verder gaat. We gingen eerst naar Visland. Hoe wel je het ergste zou kunnen vermoeden was het een supermarkt met kleertjes etc. Drie verdiepingen spul. Ik won nog een tweede potje oploskoffie. Ik weet niet waar ik dat aan te danken had. Maar gratis is altijd leuk. Daarna naar de beroemde pantalon store, op zoek naar een corta voor A en iets verder op een mooie aluminium pan voor M. Tassen vol met troep heb ik inmiddels verzameld. Maar ik ben er ook blij mee. Daarna moesten we de cadeaus naar de familie brengen en moest er thee gedronken worden. Ik wist niet dat dat Indiaans voor lunchen was, maar dat bleek het te zijn. In het huis van de familie stijgt langzaam maar zeker de temperatuur naar het kookpunt. Er is een dakterras dat werd ingericht als een soort van restaurant ruimte. Beneden zijn de autos verdwenen en staan ook allemaal stoelen opgesteld. Er is morgen een ontvangst.  Daar gaan we heen, voor het eerst iets beter gekleed. Maar de lunch was op bananenblad en bladeren van andere boom, of struik. Daarop rijst, en drie verschillende prutjes (prutjes spellingscontrole, geen pretjes. Er was al een jongen ingevlogen die in Nederland had gestudeerd en zijn vriendin. De verblijven waar wij eigenlijk ook zouden verblijven. Daarna omdat we ook nog iets voor de toerist moesten doen naar Belur Math. Dat is een tempel gesticht door een heilige man, die daar allerlei heilige dingen heeft gedaan. Die tempel, de tempel had wel iets weg van een Russische orthodoxe kerk, kwa bouw. Nou weet ik niet wat je daar op het hoofdaltaar vindt, maar hier was het een beeld van de heilige. Een meneer met een baardje. In mooi marmer dat wel. Hij moet flink heilig zijn, de schoenen moesten uit en je mocht geen geld naar het beeld gooien. Het meest bijzondere was de rust. Overal getoeter en opwinding en daar in die tempel een mooie rust. Hij lag aan de rivier je mocht er geen foto's nemen. Deze foto’s zijn van daar.  Die regel over geen fotos tja dat is ook weer zo iets. Daarna dat was nog even iets weer terug. De eerste taxi vroeg 300 omdat we voor 100 daarnaar toe waren gegaan dachten we dat er sprake was van oplichterij. Gelukkig was de tweede taxi slechts 800. Inflatie, je staat er bij en hoort het aantikken. Daarna kregen we verschillen van inzicht over hoe de rivier zou lopen, en hoe we daar wel en niet overheen of onderdoor zouden gegaan zijn. We hebben maar een tuk-tuk gevonden maar die noemen ze hier riksja. Ik spreek iedereen hier aan met Signor. Want ik krijg ook wel eens op mijn kop van dat ik niet beleefd ben. Maar bij zo’n riksja piloot ik weet niet of het goed werkt. Maar we hadden er 1 en die toerde na voor 50 naar onder de brug. Daarna een tweede die bracht ons naar de Residentie. Daar bleek inmiddels de helft van de Hollanders onder zeil en zijn we met dank aan J. Zijn hotspot weer in een Ubertje beland. Die bracht ons vervolgens in anderhalf uur naar huis.
Een mooi moment om een gintonic soldaat te maken.