Terug in Bogota

Eigenlijk natuurlijk al vrijdagavond, maar toen ben ik vrij snel het bedje gestort. Zaterdagochtend kwam ik op het idee van de was doen. Dat had ook in Medellín gekund maar daar leek het mij omslachtig hoe krijg je al die natte lappen weer droog. Dus ik dacht hier staat zo mooi op de deur waskamer dat klinkt goed. Maar dat bleek alleen voor hun eigen beddengoed te zijn. Dus ik gisteren eerst gevraagd aan die dame of ze iets wist. Het is trouwens mijn eigen Rosario. Maar die wist niet veel. Toen ben ik op internet gaan kijken. Daar was wel wat in de buurt. Bleek om 8.30 open te gaan. Helemaal goed, maar 8.30 bleek 9.30 en het vrouwtje vroeg voor een was 30 euro. Dat leek mij hier in deze relatief arme streken een hoop geld. Toen weer terug naar het hotel. Er blijkt een keten Jeff, die gaan weer om 9.00 uur open. Bleek dicht weer naar het hotel, zou een nieuwe onderbroek en broek niet beter zijn. Nog twee of drie zaken bewonderd. Ging het ook nog een beetje regenen. Heb ik een hele tijd met een maaltijd bezorger onder een balkon gestaan, nou ja kwartiertje of

zo. Nog een laatste poging, bij Jeff, en die bleek nu wel open te zijn en mijn was voor een derde van het dametje te willen doen. Dus daar ben ik maar mee in zee gegaan.
Ik moet zo even kijken of ik een foto van de trip hier bij kan opslaan. Maar die zitten weer op de telefoon. Gisteren zat ik hier zo op brood te kauwen. Ik dacht mmm het regent zeker, keek ik nog een keer naar de sofa kwam er bakken met water uit het plafond. Ik er een bord onder gezet. Cindy van het management op de hoogte gebracht. Bord geleegd, nog een bord er bij. Toen mijn prullenbak er maar onder gezet, daar zat wel alleen een plastic zak in maar ik dacht ik ben al aardig genoeg. Al met al was er gisteren niet veel tijd om mijn avonturen van die dag daarvoor in de ochtend vast te leggen. Hahaha. Maar die avonturen waren ook weer niet heel veel. Met een uber die er lang over deed zeg naar het busstation, daar een kaartje veroverd voor een bus die binnen 5 minuten zou vertrekken. Kon ik dat platform niet vinden, het was om de hoek, maar de je moest eerst een blokje om. Een mannetje van de bus heeft mij domme toerist gebracht. In de bus keek een meneer iets ouder dan mij op mij een beetje toe. Onderweg kwamen er nog wat mensen bij, een stelletje dat op de stoelen voor mij ging zitten die knalden hun stoel ver naar achteren. Die jongen zo ver dat ik nog nauwelijks mij knie kon bewegen. Gelukkig verdwenen ze in het dorpje van de lunch. Waar ik trouwens alleen een zak chips heb leeggegeten. De chips industrie verdient goed aan ons. De reis leek iets voorspoediger te gaan dan heen, al was de bus weer iets minder, geen Wi-Fi. Maar we zijn niet van een berg gestort. Al duurde het in Bogota naar mijn gevoel nog uren. Toen met een taxi hier heen. Dat ging weer relatief vlot. Gisteren heb ik nader kennis gemaakt met de historie van Colombia, in het archeologisch museum. Daar hebben ze zeg maar pre-hispanische vazen en aarde werk. Maar ieder dorps museum in Peru heeft meer. Maar daar heet het pre-columbiaans. Daarna het koloniale museum. Tja nou het was allemaal mooi. De andere gasten maken nu veel kabaal. Ik denk dat ze nog steeds blij zijn omdat ik hun verdenk van de overstroming van gisteren. Ik heb hier nog geen nieuwe vrienden gemaakt. Dat is het programma voor vandaag.
Oh ik moet nog zeggen dat in het kerkje van Augustinus, de grote kerkvader, maar ook iemand die als eerste beste Taliban allerlei niet kristelijke dingen heeft doen laten kort en klein slaan zowel Zubaron geïnspireerde gasten hunwerk gedaan hebben als Caravaggio overschilderaars. Voor de liefhebbers de afranseling uit museum Capdodimonte, de graflegging uit het Vaticaan, en die Jezus daar heb ik boekje voor bij nodig. De Emmaüsgangers is beetje vaag geworden maar die hangt in Milaan.