Meer Medellin

Ik ben ondertussen gevorderd met het gebruik van de metro hier. Dat is inderdaad een zegen voor de stad. De burgemeester hier heeft geloof ik flink ingezet op het verbeteren van het openbaar vervoer. Kabelbanen naar krottenwijken, waardoor die ineens veranderen naar redelijke buurten en dus een paar metro lijnen dwars door de stad. Ik ging gisteren naar de botanische tuin. Dat viel een beetje tegen want er waren hele schoolklassen en niet een paar maar alle kinderen van hier, of zo leek het die hier rondliepen en in tenten projecten deden. Dat gaf mij weinig kans om rustig te genieten van de bossen marjoraan die er waren. Moet ik daarvoor toch weer naar het Diemerpark om daar in rust van te genieten. De grote weegbree was nog in potjes achter een lint, ook weer jammer en er kwamen zelfs kinderen langs met een enorme canon voor een foto shoot, waar ik dan he model van werd. Tja, nou ja ze hadden zeg maar een exotisch plant gevonden. Al deze toestanden maakte wel dat ik er niet vreselijk lang bleef. Terug naar bij het Stadion dan maar. Met de metro, heen met een uber en terug metro. Dat had ik heen ook wel kunnen doen.
Daarna heb ik met Jairo afgesproken, die wilde een berg op om daar romantisch van het uitzicht te genieten, maar dat leek mij bij nader inzien geen goed plan. Dus hebben we ergens in een parkje gezeten en ben ik later in de overvolle metro naar huis gegaan. Dat was echt haringen in een ton, sardientjes in een blik. Maar er waren geen mensen die mij probeerden te bestelen. Dus dat was ten opzichte van de metro in Parijs weer een stuk gezelliger. Zelfs het uitstappen viel relatief mee, de enige min was dat ik wel een verkeerde kant op liep. Maar dat had ik snel, of in ieder geval voor de kerst in de gaten. Later nog een Nederlands stel bespioneerd, ik denk niet dat ze taalisch genoeg waren om te denken dat ik ook een Hollander was, misschien op basis van mijn looks. Hahaha. Nou afgezien van geleuter over een cursus Spaans, moet je echt doen schat. Handig het woord voor carne op de telefoon opzoeken was het mooiste deel van de conversatie over hoeveel ze gelopen hadden, ze zeiden 16 km en hoeveel calorieën daarmee wel niet verbrand waren. En maar dat zei haar vriend maar niet hoeveel slanker ze daarmee om de heupen was. Ik denk nog twee keer een verre reis en dan zal zich wel een kleine Juan aanmelden. Die heet dan Juan vanwege hun mooie reis hier. Persoonlijk had ik Jacques dan ook mooi gevonden, maar dat kunnen ze hier moeilijk uitspreken.