Daarna in alle vroegte naar Bari. Ook dat ging soepel. Al verdwaalde de buschauffeur op Schiphol. Dat mij dat zou overkomen, maar een buschauffeur. We stapten massaal uit en gingen over parkeerdek 34KKGMolen 4 lopen. Gelukkig bracht later de bus ons nog weer een stukje en belandde ik in de vertrekhal. Ik had me zowel voor deze vlucht als de vlucht naar Marokko voorbereid op enorme rijen, maar eh ik weet eigenlijk niet of ik ergens gewacht heb. Oh ja onderweg naar Marokko in de Transavia rij. Maar verder ging het allemaal super soepel. Ik moest in Marokko nog even wachten bij de brigade van paspoort stempelen. Ik was vergeten dat je soms van die lullige formulieren moet invullen, maar dat is voor Peru ook het geval dom dom.
Bari dus de beroemde stad aan de Via Appia waar de stadspatroon van Amsterdam opgeslagen is, gestolen, eh zo mag je het volgens mij noemen van de Turken. Ons aller Sint Nicolaas, de Bari. Nou ik weet niet of het goed met hem gaat hij is tenslotte al 1500 jaar in de hemel ofzo.
Ik logeerde zoals bekend in het appartement bij mijn zuster en zwager. Het was wel een soort van bont appartement. Er waren drie verdiepingen, een dakterras, een middenverdieping met alles er op en aan en een groot terras. De inrichting was zeg maar eikenrustiek 1972. Wat heel gezellig was dat er achter het gipswandje op de eerste verdieping een hele indiaanse club woonde die dingen deed als voetbal kijken en van commentaar voorzien en op zondag was er een gezellige bollywood party achter het gipswandje. Ik had daar mijn slaapkamertje en het toilet het moet gezegd worden was voorzien van warm water. Nou de wastafel. Het toilet misschien ook wel maar dat heb ik niet uitgeprobeerd.
Vanuit Bari ben ik nog alleen naar Molfetta gegaan. Daar was een klein museum en de middeleeuwse kerk zat op slot. Er zaten wel jongemannen op het strand, of eigenlijk op de rotsblokken aan zee inktvissen af te ranselen. Om ze zacht en soepel te maken. Goh M ik weet niet wat ik voor lunch gedaan heb. Misschien wel niet veel.
De eerste dag dat we uit eten gingen was volgens mij bij een aangeraden restaurant. Dat was goed en basic. We hadden eerst een anti-pasti die maar door bleef gaan. Daarna oriechette met een tomatensaus. Een hoofdgerecht heb ik niet meer weggewerkt. De antipasti was relatief gebruikelijk, maar met kleine gefrituurde pizza. Was machtig maar wel lekker. Verder is de lokale wijn heel goed te drinken.
De volgende dag gingen we naar het vis restaurant, dat was een stuk kakkineuzer. Daar waren ze duidelijk overtuigd van hun eigen gelijk. Thom had een met pasta gevulde kreeft, ik een stukje beschaafde bakkelau. Ik moet eigenlijk op de fotos kijken voor de rest van de gerechten. Dat geheugen van mij.
Daarna nog een keer een simpele pizza gegeten. Terwijl ook mijn zuster nog een keer oriechtte serveerde met tomaat. De laatste avond belandden we in een soort buurtrestaurant. Dat was wel grappig zwager ergerde zich groen en geel aan de ober. Een beetje te lange jongen voor de italiaanse begrippen, maar wel aardig. Maar hij was niet van de handigste soort. Maar hij was wel aardig. Naast ons zat een groep verjaardag van nonna te vieren en toen de zelfgemaakte taart werd aangesneden kwam de lieftallige kleindochter ons ook een stukje brengen. Super lief van zowel de nonna als het kleinkind.
Ik had daar best veel, maar die delizie die kun je niet laten staan, of ik kan het niet laten staan.
Ik had daar ook parrecci ofzo dat is een lokale napolitaanse pasta met ricotta en tomaat, dat was ook erg lekker.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten