zondag 8 oktober 2017

Dat dus...

Maar laat ik het wellicht in partjes knippen. Omdat ik de hele zomer en eigenlijk sinds april niet meer op vakantie geweest was zat ik te denken over een tripje. Ik dacht eerst Columbia, maar ja dat is best ver en ik bleef een beetje dubben. Toen vroeg A. mij om haar op te zoeken in Parijs, en ineens dacht ik tja waarom ook niet paar dagen Parijs. Aan de andere kant zaten mijn zuster en zwager te pushen om mij naar Bari te doen laten komen. Ik dacht nou als ik toch niet naar Columbia ga dan kan ik wel naar Bari. Nu nog iets exotisch, want ik had natuurlijk wel dat gevoel van ik wil nog naar verwegistan. Toen dacht ik ah Marokko, en ook dat was snel geboekt.
Dus ik was eerst naar Parijs, met die Thalys is dat toch een fluitje van een cent. Paar uur later ben je in Parijs, A. stond mij daar netjes op te wachten. Na een tocht met de bus A. zweert bij de Parijse bus, je krijgt gratis allerlei tours aangeboden kwamen we in het best riante apartment aan. Oh nou weet ik niet wat we toen gedaan hebben, het was ook maandag dus waarschijnlijk een beetje door de buurt gekuierd en zaken verkend.
We zijn afgehobbeld naar het museum van de 30 jaren, de volgende dag, maar dat was niet een super groot succes. Ze gooien zo begin september alle exposities om en dat gaat dan gepaard met half dichte musea. We mochten de design afdeling niet op. Ik geloof dat er zelfs wat nederlands spul staat en een oude stofzuiger en koffiemolen. Maar het bleef voor ons gesloten. We hebben daar beneden tussen allemaal ambtenaren met een coupon van de gemeente zitten eten. En daarna zijn we een tijdje ieder ons weegs gegaan om daarna weer samen te eten. In een stukje Parijs dat voor kort de speelkamer was van één of andere hollander. Die daar een stukje over had geschreven in het kader van de nog niet uitgemolken streken van de wereld. Tja bijna alles is ontdekt, zeker sinds niemand minder dan Willem Schouten de schouteneilanden heeft ontdekt. Daar hebben we steak met pepersaus gegeten en een creme brulee.
De volgende dag naar het Petit Palais geweest. Dat vond ik best leuk. Er is een soort uitsnede van de kunstgeschiedenis, een grieks vaasje, een romeinsbeeld, een beetje schilderkunst en het eindigd met moderne kust. Daar hebben we dan weer een plakje cake gegeten, met geloof ik wortelsmaak en citroen.Ondertussen als er iemand ervaring heeft met blogs hoe krijg ik die vertaal onzin er uit.


Maar ik bleef maar tot donderdag vanaf maandag. Dus niet echt heel lang. Paar fotos de eerste is van belang ik staar naar de best wond van Roche. Die arme man was net aan het terug kuieren van Rome ergens naar Toulouse of ergens Frankrijk krijgt hij midden in het bos de pest. Bijna sterft hij een verschrikkelijke dood, maar zijn trouwe hond haalt iedere dag brood voor hem en zo doorstaat hij de barre tijden en wordt ik weet dan niet precies waardoor ook nog heilig. Je kan hem makkelijk herkennen want hij tilt altijd zijn rokje op. Soms kruipt er een soort rups uit zijn been, maar vaak zie je hem met een wond. Ook die hond met brood in zijn bek is van de partij. 
De andere foto is van het Petit Palais, een mooie trap die ze ook in kantoren zouden moeten bouwen zou niemand de lift nemen, gehandicapten en mensen die naar 7 hoog moeten. Verder een mooi schilderij over hoe leuk het allemaal niet is in het circus, eh niet dus. 


Geen opmerkingen:

Een reactie posten