Ik heb weer een klm gin tonic achter de kiezen. Soms denk ik dat ik een drankorgel ben, zeker in vergelijking met die aardige dame die naast mij zat en alleen maar thee wilde hebben. Maar ja ik blijf er wel rustig onder. Sinds de epische ervaringen in Munchen, was ik nog bezig met Thomas Man zijn dokter Faustus, wat vooral hard werken is. Ik heb de beschouwingen over hoe te componeren half overgeslagen, te ingewikkeld, en ook het gesprek met de duivel, het is te veel van het goede. Gelukkig kan ik het achter laten in Sao Paulo. Waar ik veel goede dingen over kan zeggen, maar toch vooral dat het er met bakken kan regenen. Met al die hoogte verschillen waren er veel kolkende straat kolken. Men wat een regen. Dus weer een paraplu rijker.
Hier is het museum van Masp ofzo, oh wat erg. Nou ja in ieder geval een rode doos op de Paulista. Tot mijn verbazing hangt er een verzoeking van de heilige antonius, die ze niet hebben uitgeleend, maar die hier een beetje onbekeken hangt te zijn. Helaas waren de Bronzinos wel uitgeleend. Maar het was leuk om met de neus boven op Bosch te staan zonder dat er een leger van grijze dakduiven door de zaal zwermt. Ik moet wel zeggen dat er een grote groep van min of meer opgewonden 10 jarigen waren, maar omdat de tweede verdieping ging over kinderen was het wel op zijn plaats. s Avonds meneer Ewerton gezien, we spreken dan over vrijdag avond, die kan natuurlijk een soort van gezellig te laat. Maar ja dat is het tiempo latino en bovendien was ik toch in slaap gevallen. Daarmee wat amstel bier gedronken en toen weer verder gaan slapen.
Gisteren heeft hij me meegenomen naar de kathedraal, daar was iedereen aan het biechten en was een dienst gaande. Ik moet zeggen een drukte van belang. Maar ja daardoor niet veel kans om alles goed te bekijken. Al zag ik wel dat er niet veel te zien viel. Buiten op het plein voor de kerk was veel ruimte voor de vrije meningsuiting, wat toch vooral geschreeuw tot gevolg had. Een mannetje met een versterkte telefoon die vertelde hoe het beste met de wereld of zijn vrouw verder kon, en nog iemand die er een heus podium voor had gekregen.
Ik zit nu in de Pousada dos Franceses, wat een rustige ankerplaats is in deze verder hectische miljoenen stad. Het heeft een soort grote woonkamer, waar ik nu aan een tafel driftig zit te typen. Ik kan het mensen best aanraden, het is realatief primitief, maar met een douche en eigen kamertje ben ik wel tevreden. Verder is de buurt rustig.
Donderdag toen ik aankwam in Rio stond Paulo netjes op mij te wachten en met de auto van Rafael zijn vriend waren we een aantal files later in hun appartement. Daar is de woonkamer opgeofferd om mij nachtrust te bieden. Ik had bedacht dat het leuk zou zijn om zijn tafel opnieuw te dekken en had in duitsland bordjes gekocht, bestek ik de kinkerstraat en met servietten van Tineke was het ineens een feestelijk tafel geworden. Ik had er nog bij willen koken maar kon niet bedenken dat ik dat nog kon doen voor ik weer door hobbelde naar Sao Paulo, dus dan maar zonder eten. Hahah
Hier is het museum van Masp ofzo, oh wat erg. Nou ja in ieder geval een rode doos op de Paulista. Tot mijn verbazing hangt er een verzoeking van de heilige antonius, die ze niet hebben uitgeleend, maar die hier een beetje onbekeken hangt te zijn. Helaas waren de Bronzinos wel uitgeleend. Maar het was leuk om met de neus boven op Bosch te staan zonder dat er een leger van grijze dakduiven door de zaal zwermt. Ik moet wel zeggen dat er een grote groep van min of meer opgewonden 10 jarigen waren, maar omdat de tweede verdieping ging over kinderen was het wel op zijn plaats. s Avonds meneer Ewerton gezien, we spreken dan over vrijdag avond, die kan natuurlijk een soort van gezellig te laat. Maar ja dat is het tiempo latino en bovendien was ik toch in slaap gevallen. Daarmee wat amstel bier gedronken en toen weer verder gaan slapen.
Gisteren heeft hij me meegenomen naar de kathedraal, daar was iedereen aan het biechten en was een dienst gaande. Ik moet zeggen een drukte van belang. Maar ja daardoor niet veel kans om alles goed te bekijken. Al zag ik wel dat er niet veel te zien viel. Buiten op het plein voor de kerk was veel ruimte voor de vrije meningsuiting, wat toch vooral geschreeuw tot gevolg had. Een mannetje met een versterkte telefoon die vertelde hoe het beste met de wereld of zijn vrouw verder kon, en nog iemand die er een heus podium voor had gekregen.
Ik zit nu in de Pousada dos Franceses, wat een rustige ankerplaats is in deze verder hectische miljoenen stad. Het heeft een soort grote woonkamer, waar ik nu aan een tafel driftig zit te typen. Ik kan het mensen best aanraden, het is realatief primitief, maar met een douche en eigen kamertje ben ik wel tevreden. Verder is de buurt rustig.
Donderdag toen ik aankwam in Rio stond Paulo netjes op mij te wachten en met de auto van Rafael zijn vriend waren we een aantal files later in hun appartement. Daar is de woonkamer opgeofferd om mij nachtrust te bieden. Ik had bedacht dat het leuk zou zijn om zijn tafel opnieuw te dekken en had in duitsland bordjes gekocht, bestek ik de kinkerstraat en met servietten van Tineke was het ineens een feestelijk tafel geworden. Ik had er nog bij willen koken maar kon niet bedenken dat ik dat nog kon doen voor ik weer door hobbelde naar Sao Paulo, dus dan maar zonder eten. Hahah
Geen opmerkingen:
Een reactie posten