Thuis

Met een echt toetsenbord gaat het toch een stuk makkelijker, dus voeg ik nog wat toe. Ik las natuurlijk de Volkskrant digitaal. Gisteren stond er een stuk in dat je als massa toerist altijd naar zaken gaat als de Nachtwacht, de Zonnebloemen en de Mona Lisa. Nou was ik dit jaar al naar het Rijksmuseum, de Gemäldegalarie, het Louvre, Orsay en Pompidou, dus ik moet mij aangesproken voelen. Nou had de schrijfster het ook over de architectuur van Zadi Hadi, dat heb ik natuurlijk ook bekeken maar alweer vorig jaar. Maar ik weet nou niet helemaal of je in het kader van het massa toerisme dan maar niet meer moet gaan. Ik wilde in het Louvre ook de Carravacio zien en nog wat van dat soort zaken, en heb ook nog even graven uit Sidon gezien. Helaas heb ik de informatie niet bestudeerd, die mevrouw uit de Volkskrant waarschijnlijk wel, want ik denk dat het dezelfde graven zijn die ook in het museum van oude dingen in Istanboel opgesteld staan. Zeer mooi, en variërend van Egyptisch tot grieks romeins, er moet daar een hele batterij aan koningen begraven hebben gelegen. Dat soort dingen dus.
In Pompidou was ik nog nooit geweest. Goed overzicht van de moderne kunst. Ik heb nu alles gezien van Assyrische beelden tot Marlene Dumas en heel bijzonder Grace Jones, want die fotograaf waarmee ze Nightclubbing deed is geloof ik nog al verantwoord, nou ja in ieder geval volgens Pompidou. Verder was daar Corbusier te bewonderen.

Voor Jeanette dit is het drankje in de Homo macdonald tent, en inderdaad het vlees is afkomstig van stieren die elkaar hebben bereden, en lesbische koeien, die niet worden opgegeten door de meestal vegetarische dames. Het eten wordt geserveerd door een vrolijke homo en de klanten zijn homo met een enkel meegesleepte dame. Ik vind het eigenlijk wel een beetje overdreven, maar Daniel had het uitgekozen en je moet toch wat.
Het Picasso museum dat trok ik niet meer. Op vrijdagavond flink uitgegaan. Het was ineens licht geworden buiten. MMMM en al die halve liters bier die die Homo's wegtanken is goed voor een kater. Waarmee we dan weer moeten zeggen dat Daniel zijn bier liet aanlengen met een scheutje grenadine. Wat ze ook al door het bier in Duitsland mikken, maar daar hebben ze weer een flauw soort niks bier dat dan nog iets wordt. Tja dat uitgaan met Daniel. Het viel mij op dat het homo gebeuren er vrij mixed is, je ziet de kleurrijkheid van de straat terug in de kroeg. Verder afgelaten tenten. Het ik in een maand toch een hele reeks Carravacio's gezien; 6. Grappig in het Louvre hadden ze er één opgehangen op een speciale afdeling. Daar zeiden ze ja die Carravacio schildert altijd religeuse prentjes. De andere twee schilderijen geven een edelman en een setje dat iets ondeugends lijkt te doen. Niet echt voorstellingen die ik als religieus zou willen betitelen. Ik stond voor het Louvre in de rij met een charmante jongen uit Iran, waardoor het wachten toch altijd iets minder lang lijkt. Paulo en ik moesten een beetje aan elkaar wennen. Hij wil zeg maar 20 uur per dag het maximale er uit halen, en ik ben wel erg maar na een paar uur ben ik altijd wel klaar met alles willen zien. Maar ja voor mij is Berlijn en Parijs toch min of meer om de hoek, en als ik iets mis, dan komt het wel een andere keer, of is het blijkbaar niet de moeite echt waard. Maar nee hij moet alles meemaken en doet dan ook nog een keer een goed verslag, terwijl ik half slaap aan zijn lief over de hele dag. In Parijs zijn we wat vaker ons eigen weg gegaan, hij had daar wat braziliaanse vrienden en ik ben met de Peruaanse Daniel op stap geweest. Dat was wel goed ter afwisseling. Had misschien gisteren nog wel samen willen eten, maar hij ging op stap met zijn braziliaanse maatje om te picknicken. Heb alleen gegeten en daarna met Daniel nog een biertje gedronken. Ik wilde niet weer tot zes uur uit, omdat ik dan als een opgepiept lijk in de trein zou zitten. Die TGV is toch wel super relaxed, ik was van plan om met de bus naar het station te gaan, bleek dat er zoiets was als de Marathon van Parijs waardoor de bussen niet door konden rijden. Die Metro deuren zijn echt heel snel, het is onmogelijk om daar met een koffer levend doorheen te komen.
Over het eten, was allemaal niet heel bijzonder, ik vond met name het brood van de echte bakker heel lekker, in Duitsland met een beetje zuurdesem effect ook. Verder zijn het beide steden waar je je geld wel kwijt kunt raken, al is dat in Parijs helemaal geen werk.
Heb ik veel gekocht nee, nauwelijks paar tshirts, en ik was verbaast over het citroen ding dat ik in Catania voor 1 euro kocht, dat het in Parijs 17 euro was, precies hetzelfde flut ding van plastic. Mijn tas was ook 69 euro duurder. Nog al verschillen. Het appartement in Berlijn was afgezien van het douche gordijn, model tussen de billen en aan de rug geplakt een stuk prettiger. Al had ik er een bankje of een daysleeper in geplaatst, maar ja ik ben een zeur. In Parijs was het niet meer dan een studentenkamer in Nederland, waarbij het een soort probeersel was van een HAT eenheid, maar dan volgens mij net iets kleiner. Verder zijn beide steden vergeven van toeristen. In Parijs hoorde ik een karakter uit Woody Allen zeggen, this is the typical Paris. In de Metro stond een dame, Ja dat weet je 20 jaar geleden was het al druk, en nou het helemaal booming is, tja. En dan natuurlijk de Persische toerist, want die kunnen blijkbaar ook allemaal (terecht) de wereld verkennen. Verder veel gezellige Amerikanen en natuurlijk de Hollander, veel die een kind in een buggy moeten duwen. Gelukkig is dat niet helemaal voor alle hollanders weggelegd, want anders had ik nu ook buggy duw schouders gehad. Zaterdag in het Parc Luxembourg rond gehangen. Al was meteen de eerste stoel voor mij, ook daar de hele optocht van toeristen, toen ik wegliep was mijn plekje binnen 10 seconden door andere hollanders ingenomen. En iedereen loopt er geld uit te geven of Griekenland uit de crisis moet worden getrokken. Al moet ik zeggen dat het plaveisel er armoediger aandoet dan in Spanje, dat dan weer wel, en natuurlijk die brug die onder liefdes verklaringen bijna is bezweken, daar zaten we trouwens erg vlak bij. Op zeg maar due Passi. Brugje over en je stond in de rij voor het Louvre. Gemak dient de mens. Helaas heb ik weinig van de tips van A. gebruik gemaakt. Al zijn we een keer heel parijs door gecarred met de bus, om van west naar oost te gaan. Ik vond het wel leuk. Het duurde een beetje, maar was vooral ook omdat de bus niet echt te gaan scheuren, verder kwam er meer Parijs in de bus, dan in de Metro. Het was er de hele tijd flink warm, je kon met een gerust hart in korte broek de paden op de lanen in. Al was het dan op sommige momenten, wel even een bezoeking dat het echt warm was. Maar hoort er allemaal bij.
Ik zou zelf een fan neerzetten in het appartement zodat de toerist niet smelt.

Berlijn en Parijs

Welnu ik kan in ieder geval zeggen dat ik de halve kunst geschiedenis tot mij heb genomen. Van Mesopothanie tot Picasso. Dus dat is heel wat, hoogte punten de Egyptische portretten van mummisch, Vermeer, Degas, Renoir, Rafael, griekse beelden, Romeinse beelden. De hele sante kraam. In Duitsland vooral groots en meegesleept. Hier veel Impressionisten. En omdat het italiaanse weken zijn in Orsay een enkele futurist.
Verder de Marlene collectie, een 8 tal jurken en koffers met stickers van het Amstelhotel. De Dietrich kwam ergens. In Berlijn een appartement dat 3 keer zo groot is als het gebeuren in Parijs. Je vraagt je af of hier dan een gezin woonde met 8 kinderen. Tja. Nou ik zou helemaal gek worden. Voor de liefhebber zitten we bij Metro station Odeon. In een straat Rue Mazarinne op nr. 13. Heel klein dus. Vandaag naar Orsay geweest en gisteren impressionisten bekeken. Veel Monet daar de schilder van de Zaanse schans.
Verder is hier een Peruaanse Daniel. Erg leuk om hem weer te zien. Net gegeten, toe een crumble, was lekker maar had ook prima mislukt kunnen zijn. Vandaag warm, zo een douche. Het typen bevalt me niet zo. Misschien moet ik thuis wat herinneringen bij elkaar schrapen en ze in het weblog stoppen. Een nieuwe poging. Ben iets beter gaan zitten. Onderwijl heeft de windows tablet wel meer kuren. Maar nu doet hij het redelijk. Vandaag dus naar Centre Pompidou. Eigenlijk heb ik nu zoveel kunst gezien, dat het me de oren en ogen uitgust, het wordt ook steeds meer een brei. Al typte ik bijna brie. Nou ja veel maak het ook niet uit. Paulo is alleen met een fles wijn vertrokken naar het centrum. Ik was net terug en het zweet klots aan alle kanten. Ik had met Daniel een hamburger gegeten, in een homo hamburger tent. Je moet er maar opkomen en zijn hondje was mee. Ook dat nog. Wat kan ik allemaal vertellen. Paulo barst van de noodzaak om alles te zien. Maar ja voor hem is het natuurlijk ook specialer, vanuit Amsterdam is Parijs natuurlijk makkelijker te bereiken. Dus na Pompidou en lunch ging hij nog dapper door naar Picasso, ik had daar al een keer een overdosis van gehad, dus ik hoefde niet meer. Terug gegaan met zware ogen wat gelezen, en werd ik ineens weer wakker, toen ben ik dus naar meneer Daniel gehobbeld. Weer in zijn piepkleine appartement gezeten en daarna een hamburger. Ik had ook nog een cocktail gedronken, maar of die zijn 10 euro waard was, oh ja wel want ik was met Daniel. Ik weet even niet wat er met de fotos aan de hand is. Maar ja mijn grote canon laadt wel, de andere niet. Gisteren naar de Orsay, op een bepaalt moment raak ik een beetje flauw van te veel impressionisten. Kai, maar ja dat zal een ander hebben op het moment dat je tegen een 12.000 Maria met jezus zit aan te hikken. Voor de liefhebber was Sebastiaan er ook, 4 keer ofzo.

 

o

Facebook..........

Er is natuurlijk niets mis met een mooie jongen van de vismarkt. En de het schilderij is van Ribera, het Spanjaardje. Ik weet niet wat het is met facebook. Maar mijn fotos krijgen jullie niet te zien, misschien is het iets met die nieuwe veiligheidsinstellingen. Ik ben hier op uitnodiging van Tineke en Thom, die ook nog een aantal andere vrienden hebben uitgenodigd omdat ze 30 jaar bijelkaar zijn. Best een hele tijd. Gisteren was iedereen er en hebben we bij Lancelot tegenover het kasteel gegeten. Na een antipasti had ik farfalle met pistachio pesto. Ik vond het niet een hele smakelijk hap. Maar het was te doen. Daarna wilde ik een soort baba met Strega (heksen likeur) maar de heks was gevlogen. Jammer weet ik nog steeds niet goed hoe het smaakt. Er was wel gewone baba, maar die kon je beter niet nemen als je nog wilde rijden. Gisteren wederom de markt verkent en wederom een tas gekocht en met mezelf afgesproken dat ik thuis vaarwel ga zeggen tegen een paar tassen. Vandaag naar het kasteel geweest. Daar hangen wel drie van Someren. En nog van een andere hollandse kwaster. Die van Someren maakten niet veel indruk. Ik moet zeggen dat ik in een van de koppen een Charley Toorop herkende, ik ben zo blij dat ik niet door haar geschilderd ben.
Ik was gisteren uit, het was een cruising bar. Je kon op verschillende wijzen decoratief aan het plafond hangen. Ik heb dat maar niet gedaan, het was er niet vreselijk druk, en je weet dan niet of je zelf weer naar beneden kan komen. Ik heb gebabbeld met de twee relatief leukste heren, maar die waren vooral bezig elkaar uitmaken voor vriendin. Dus schoot verder ook niet op. In het kasteel was er ook nog een expositie over Picasso en zijn passies, die vooral stierenvechten en vrouwen waren. De gouaches of wat het waren van het stierengevechten waren wel mooi. Verder was er veel grafiek ofzo, dat is naar verloop van tijd een beetje to much gepriegel. Er was ook nog de gebruikelijk mik mak van griekse en romeinse opgravingen en dus wat schilderijen en een paar pistolen, waarschijnlijk uit de tijd van de romantische duels. Het aardewerk van Picasso stond leuk tussen de griekse vasen. Al dacht je wel even, hij was op zoek naar nieuwe inspiratie, en schildert dan een grieksige vaas ok......
Vandaag is het sociale hoogte punt we gaan met de groep eten in een volksige buurt. Er zijn besprekingen gevoerd over het menu. Ik denk dat ze relatief hun best gaan doen. Het menu is vastgesteld en dan hoeft Dick niet weer een dame te treffen door de kaart over zijn schouder te gooien.
Het weer is hier aan het veranderen, ik werd uit het park gestuurd, niet wegens onzedelijk gedrag maar omdat het weer aan het veranderen is.
Dus maar terug naar hotel en tijd voor dit. Had ook nog het theater bezocht. Dat hier helemaal tussen de huizen gepropt is, maar wel grappig om te zien en ik geloof ook dat ze relatief serieus er iets van te maken, moet ook wel want je moet al die toeristen toch een beetje bezig houden.

Aad

Heb ik dat, achtervolgt door mijn eigen demonen. Nou Aad je moet je valse mondje maar schrobben met zand, zeep en soda. Het houdt je in ieder geval van de straat.
Ondertussen ben ik in Catania aangekomen. De treinreis ging soepel, al had ik een stoel bij het gangpad maar tot Paolo was er toch niemand in de coupe, en op Sicilie ligt het water weer aan de andere kant. Ondertussen las ik Boccacio. De ontdeugende verhalen uit de middeleeuwen, maar ja met porno van het internet kan het natuurlijk niet snel meer ontdeugend zijn. Bovendien had ik al dat boek van Ton Kors gelezen. Waar zeg maar een relatief hoogtepunt was het voorstel om iemand samen te fisten en dan ringen te wisselen. Gelukkig werd deze mooie gedachte niet uitgevoerd. Maar het Bilderdijkpark was wel een belangrijke plek in het boek. Ook voor ervaringen en niet alleen kabeljauwfilet waar het zich heden ten dage goed voor is.
Catania, het is nog steeds een mooi stadje, en ik moet de hele tijd denken aan Marcello M. die hier de Bell antonio uithangt, een beetje de Via Etnea op en neer af en toe een ijsje, een koffie, en weer verder huppelen. Een beetje de dagelijkse niksigheden over politiek en voetballen uitwisselen, een paar meisjes plagen en weer op naar een volgende koffie of een dolce.
Ik was gisteren naar Arcireale, een stad bekend om zijn verering van San Sebastiaan. Op 20 januari stormen drommen pubers de kerk binnen. Velen met de tranen in de ogen. Daarna stroomt de hele kerk vol met het hele stadje. Iedereen heeft de telefoon in de aanslag, en menig oog stroomt vol. Dan komt er een priester te voorschijn, die gaat met de nodige bombarie een deur open maken, en daar komt het beeld van de Heilige te voorschijn, bijna niemand houdt het nu nog droog. Er was een video die dit spektakel vertoonde en ik heb de eerste 5 minuten gekeken. Daarna stiekum een paar fotos gemaakt. En omdat het niet het grootste museum was, en 1 euro entre kostte naar een minuut of 10 weer verder gelopen. Ook Arci is getroffen door de aardbeving van 1690 something. Die hele steden lagen in puin en zijn volgens de toen heersende mode van de Spaanse barok weer opgetrokken. Soms is het een beetje veel die Spaanse barok, want er wordt nog al kwistig met ornamenten omgegaan. Ik geloof dat er in Arci ook Scavi waren, maar die heb ik niet gezien. Ach ik kan altijd een keer terug gaan. Ik heb al bedacht dat ik een keer een paar dagen naar Messina wil om daar nog een keer de Carravacios te aanschouwen en Couperus te lezen. Want die was er weer net na de aardbeving zo van rond 1900 toen heel Messina in puin lag en het geeft een aandoenlijke beschrijving van toen. Tenminste dat weet ik nog van 20 jaar geleden. Ik heb hier ondertussen nog niet zo heel goed ontdekt waar het homo leven is, vandaag moet ik daar maar eens een serieus plan van maken. Ik ben wel in het dilemma of ik een tweede tas voor naar het werk moet kopen, wederom zwart. Ik twijfel, de anderen gaan dan grotendeels de deur uit. Dat is dan weer een belofte aan mezelf, want met die nieuwe tassen ga ik die toch meer gebruiken.

Zo en dan nog even een foto van parco bellini, om aan te tonen dat ik werkelijk hier ben.

In Italie

Na een vrolijk en goed begin met het internet in Napels hield het de volgende dag er mee op. Niet alleen verstoten van de Volkskrant maar zelfs facebook. Maar wat blijkt het leven gaat door, en gelukkig kwam er na het weekend een monteur, die het euvel ook niet verhielp, maar in ieder geval de illusie gaf dat het na het weekend allemaal beter zou worden.
Wat heb ik gedaan in Napels, nou omdat ik dan rond 16.00 in het hotel stond heb ik die middag verder niet zoveel gedaan. Beetje rondgelopen en dat was het wel. De volgende dag, toen het alweer zaterdag was constateerde ik dat er op de markt niet veel was dat ik nodig had, nieuwe schoenen, nee, en nep of orginelere cds, ook al niet. Dus daar kwam ik met een koopje vanaf. Ik had gezien dat alle bezienswaardigheden aan de Via Duomo meer waren uitgelicht, dus ik dacht die ga ik allemaal maar eens bewonderen er is in ieder geval een museumpje daar wat ik niet kende. Het begon met een kerk waar ik zeer dikwijls omheen paradeer en die voor de verandering open was. Binnen bleek de entre een soort romeins badhuis te zijn. Een enorme koepel, van duidelijk Romeins metselwerk.. Een heuse wow ervaring. Verder was de kerk niet veel bijzonders, gelukkig was er een net gespannen anders had ik wellicht allerlei barokke elementen uit mijn haar moeten vissen, maar die Romeinse entre best bijzonder. Verder was er netjes omheen gepleisterd. Daarna ging ik tegenover de Duomo een museum\ klooster in. Dat was een mooie ruimte en er hing een heuse Hendrik Van Soomeren, inderdaad de Utrechtse Carravacist, wie kent hem niet. Bovendien nog van Sebastiaan. Wat wil ik nog meer, verder een partijtje Luca Guardinao, en was ook nog nadat ik twee kloostertuinen was doorgehuppeld een kleine museum opstelling, hier was er onder anderen een Ribera te bekennen.
Die Ribera is toch maar een raar verschijnsel, hij is gebeuren in een dorpie bij Valencia, maar op jeugdige leeftijd naar Napels afgehobbeld, daar de kwast ter hand genomen, nadat hij goed naar Carravagio had gekeken, en vervolgens de rest van zijn leven in Napels te blijven. Hij staat te boek als een van de grotere spaanse meesters, nou ja omdat ik van Soomeren ook nederlands vindt klopt heet misschien ook wel. Daarna was er nog een vage kerk open, en weer een kerk met een klooster er aan vastgeplakt. Weer de nodige schilderijen, maar ik was iets minder onder de indruk. De rest van de dag gesteed aan het kijken naar al het moois op straat en in de winkels. De dag afgesloten, net als vrijdag bij de Grijze Dakduif.
Op zondag dacht ik ik ga maar naar een echte Carravacio kijken, er zijn er in Napels tenslotte drie. De eerste is de Zeven werken van Barmhartigheid, in het kerkje met dezelfde naam, de tweede, de afranseling hangt in het museum, en de derde is van zeg maar de plaatselijke Rabobank. Die bleken het ooit gekocht te hebben in 1970 omdat ze dachten dat het om een Matia Pretti ging, maar ze bleken relatief belazerd want het ging om Carravacio zelf, Het huwelijk van de heilige Ursula. Relatief jammer dat haar 10.000 maagde niet van de partij waren. Maar toch wel bijzonder dat ik in een kamertje alleen was met zo,n meesterwerk. Verder hing er een tweetal doeken van Gaspare van Wittel, waar ik ook heel blij was om die te zien. Een aanzienlijk (18) hoeveelheid van Pittloo, de beroemde schilder uit Arnhem en nog een mevrouw Genteschile, helaas een niet te bloederige bedoening. Het was in het huis dat lange tijd in bezit was geweest van een vlaamse koopman, de beste man had ooit drie Carravacios, maar we spreken dan wel over 1700 of ergens in die tijd. Verder was er een mooie expositie over de 1e wereldoorlog maar die ontging mij grotendeels. Ik was vooral blij om nog een paar schilderijen van Gaspar te zien. Toch jammer dat het Rijks alleen maar tekeningen van hem heeft.
Op maandag naar Benevento geweest. Omdat het maandag was, was het museum voor de mooie dingen dicht. De triomboog van Trajanus uit 99 staat een lelijk in de steigers, dus daar moest je een beetje doorheen kijken. De uit de 8e eeuw van Santa Sofia was gelukkig wel open, maar dat is vooral een kleine koepel structuur. Natuurlijk wel bijzonder dat het menig aardbeving heeft overleefd, of dat ze de stenen weer op een zelfde wijze op elkaar gestapeld hebben. De plaatselijk dom is een mooi hergebruik project, overal zie je marmeren platen met romeinse teksten goed hergebruikt aan de buitenkant. Nadat Benevento in de Romeinse tijd al belangrijk was als pleisterplaats aan de Via Appia (de romeinse Route 66) bleef het ook een groot gedeelte van de Middeleeuwen belangrijk. Zo belangrijk dat ze zelfs in staat waren om de overblijfselen van een Apostel te bemachtigen, de Heilige Bartholomeus, ja ja, dus ook daar is een kerk aan gewijd. Ik las ergens dat men het verhaal hield dat zijn sarofaag op een mooie pinksterdag zomaar de kerk kwam ingeschoven. Ja inderdaad een wonder, maar niet een zulks groot wonder als het geboorte huis van Maria, dat zomaar vanuit Palestina naar ergens anders italie vloog. Al hebben die van Benevento het feitelijk gepikt van andere italianen, dus weinig sensatie. De heilige B werd gevild, wat slecht was voor zijn gezondheid. In de kerk hing een mooi schilderij waarin het proces duidelijk onderweegs was. Verder is het wapen van de heilige SB met een mooi mes in het midden. Ja wat een gezelligheid, maar ja dit feest is natuurlijk zeg maar ook in 99 uitgevoerd.
Tenslotte wandelde ik over de Ponte Vanvitteli, dus ik dacht ik moet even kijken of het gaat om een ontwerp van Luigi, en inderdaad wat mij betreft niet te missen. Een brug van de zoon van Gaspar.

Wachten

Net met Manuel geluncht het zal waarschijnlijk wel even duren voor ik weer een gevulde advocado krijgt. In ieder geval 1 die boterzacht is. Helaas was ik gisteren door de consternatie van de blackout maar niet een mango wezen kopen, al oh wat zijn die heerlijk. Wel heb ik nog wat last minute dingen geshopt en ik geloof dat mijn koffer wonderlijk licht gaat worden. Dus Liesbeth ik smijt dat homo boekje wel in de koffer, en neem ook het boek van David Egger mee naar huis, want dat wil misschien nog wel iemand lezen.
Tja ik was nog op de markt. Ik heb nog even staan kijken naar stukken agave en een cactus blad, of een kilo peruaanse aardappelen, maar ja wat moet je met een tuna cactusblad, misschien kun je het poten en groeien er dan vijgen aan. MMM dat zou nog een plan zijn. Nog de luizen er op en in zou helemaal eh rood kunnen worden. Verder liggen er veel dooie kippen, en andere stukken vaag en minder vaag vlees. En dus het mooiste fruit van de wereld. Oh heeft mijn ding er geen zin meer in, ik moet hem nog al vaag inpluggen. Nou dan was dit het met het blog

Black out

Nee, niet van de drank. Al dacht ik gisteren wel van nou dit is de laatste avond dat ik los ga, laat ik met het bezoek maar wat rum kapotslaan. Dat was dan alweer snel gelukt, ja sommigen spugen er hier ook niet in. Nee toen ik terug kwam van het internet om mijzelf in te checken, helaas werd er geen upgrade aangeboden, bleek dat de stroom er af was, er was no luce. MMM dat was wel een boeivolle handicap te zijn want ik ga naar 6 hoog met de lift, kom daar in een halletje met twee deuren, een voor mij en een voor de buren. De nooduitgang is een soort achterdeur waar ik geen sleutel van heb. Ik bedacht toen ik voor de derde keer deze keer met Sergio was dat we de buren konden vragen. Ik geloof dat de rest dit niet meteen begreep, maar de buurman gelukkig wel. Vervolgens zat ik hier met Sergio en werd het aarde donker, die arme jongen is hem maar gesmeerd, maar ik ben wel blij dat ik hem heb gezien. Al is het laatste deel van het bezoek dan wel een beetje een zwart gat, en was ik blij met een abrazzo.
Ik ben daarna om 19.30 maar in bed gaan liggen, alleen. Ik wist het ook niet zo goed wat je in het donker, alleen verder nog kon doen. Ik kon natuurlijk bier gaan drinken of rondlopen. Maar in het eerste heb ik geen zin, het tweede weet ik nu wel. Dus maar een tukje gaan doen, om 2100 floepte het licht weer aan. Heb ik mijn lensen maar weer in gedaan en zit ik nu hier.
Vandaag weer naar Baranco, deze keer de musea bekeken. Die van Mario Testino en voor de moderne kunst. Mario lied zijn muses zien, Kate, Madonna en Gisele en in het andere museum was er David Chappelle. Ik heb me wel vermaakt.
Vandaag dus de laatste dag. Ik denk dat het heel rustig blijft.