maandag 26 januari 2015

Asia

Laat ik dat als titel kiezen. De plaatselijke homo disco. Er paraderen veel drag queens rond. Ik blijk inmiddels al vrienden te zijn met twee al lopen die overdag natuurlijk gewoon als jongen in de rondte.
Even over TJ, hij heeft zijn bekende probleem, en had geen zin om mij van de wereld onder ogen te komen en is in de USA of a gebleven. Ik zit hier dus alleen, al is Ronald Keating nu hard aan het zingen. Nee dat heft de eenzaamheid niet op. Jammer. oh zo heet hier dan weer de wifi. Volgens mij is hij in december weer begonnen en hij wil in februari naar Amsterdam komen (het gaat weer over TJ) dus hij moet naar de rehab. Ik ben benieuwd of het allemaal gaat lukken. Gelukkig vind hij inspiratie bij het einde van Whitney waar nu een film over gemaakt is. Hoop dat het allemaal gaat lukken.
Ben benieuwd naar de soundtrack van Whitney omdat die bij elkaar gezongen wordt door Deborah Cox, die van Same script, different cast, wie zingt dan Deborah in het duet. Das een goede vraag.
Op zaterdag had ik Alex gevraagd naar de standaard behandeling van Jorge om mee te gaan naar Belen en ondertussen naar een dolfijn te turen. Dat is hoewel ik het natuurlijk ken leuk, een tocht over de amazone, vergelijk het maar met door de grachten varen, een keer per jaar is leuk. Alles was nog min of meer hetzelfde. De dolfijnen waren er ook nog maar met hun gebruikelijk arrogantie drie keer laten zien aan een toerist en dan weer je dolfijnen ding gaan doen. Maar een beetje over die Amazone dobberen het blijft bijzonder. Net als Iquitos, dat mensen misschien kennen uit de film Fitzeralldo van Herzog, of anders uit de Dario de moterbicicletta over het leven van Che. En anders uit mijn verhalen. Het stadje heeft in 1900 zijn rubber boom gehad. Net als Manaus in Brazilie, steden waar men toen van gekkigheid en geld niet wisten wat ze moesten doen. In Manaus schijnt een waanzinnige opera te zijn en hier zijn alle huizen uitgerust met bling,bling van toen die bestond uit spaanse, portugese tegels. We zijn wel 100 jaar verder en niet iedereen heeft goed voor de huizen gezorgd, dat is weer jammer.
Gisteren met Alex naar Questa Cocha geweest, dat is een watertje waar de lokalen in poedelen en een dierentuintje met beesten uit de omgeving. Een paar enorme anaconda's geven inspiratie voor het volgende boek van mevrouw Sebastiaans. Verder wat aapies, en dat soort dieren, wel leuk want ze hoeven natuurlijk niet veel moeite te doen om het een soort van jungle gevoel te geven. Zeker met al die amazone bewoners die er doorheen lopen op zondag. Alex was wederom mijn gids. Waarbij de terugweg nog vermeldingswaardig was omdat het begon te stortregen, kai, kai, het viel echt recht naar beneden, ik kreeg via de open zijkant van de motortaxi een hele natte linkerkant, en een lading uit een plas werd ik ook niet droger van. Na het dieet van cola zijn de darmen iets beter en hoef ik niet de halve dag, oh dat was zaterdag, op bed te liggen en mij af te vragen of het nog goed gaat komen. Fotos wil niet lukken ook niet op facebook. Maar dat komt dan mogelijk wel in Lima

zaterdag 24 januari 2015

Sommige dingen veranderen ook niet

Ik heb geloof ik zoals gebruikelijk weer last van mijn darmen. Dus doe het vandaag maar rustig aan vooralsnog geen tochten in de motortaxi. Maar twee keer een kleine wandeling, met deze bescherming is het dan vervolgens wel dragelijk. Na het gebruikelijke wachten van gisteren, Jorge, Alex en nog een jongen ben ik toch dolfijnen wezen kijken, heb door Belem gevaren en later op de boulevard een biertje gedronken. Daarna nog naar Disco Asia, om vervolgens thuis te ontdekken dat de sloomte die ik steeds meer voelde, en ook het gevoel of het bier tot aan mijn huig zat, na twee grote bieren, waarvan één samen met iemand waarschijnlijk werd veroorzaakt doordat de darmen een soort van Hans Warren achtig avontuur aan het beleven waren. Gisteren was dus een leuk dag, woensdagavond ook, maar vandaag een beetje spartaans.
Verder is er nieuws over TJ die zit nog gewoon thuis en mijn duistere vermoedens zijn de waarheid; Tssss
Jammer vooal voor hem natuurlijk. Nu wacht ik weer op meneer Alex, die was gisteren laat maar met die stortregens, was het wel verklaarbaar. Verder luister ik naar VH1 die draaien een soort van non stop party mix van heel veel nummers die ik ken maar geen idee van wie het zingt, een uitzondering daar gelaten en een boek gelezen, van een dame die opgroeit in Puerto RIco, leuk maar ook weer niet voldoende om het halve weblog over vol te schrijven.
De atmosfeer blijft hier bijzonder, de hitte en die rare rubberbaronnen sfeer. Ik blijf het leuk vinden. Jorge vraagt altijd naar je L. en van Pierre kunnen wel melden dat hoewel hij dik is, wat je hier gordo noemt van mijn radar is. Ik hoop dat er iemand gelukkig is geworden van alle bijdragen uit Nederland die ooit uit mijn vriendenkring naar Pierre gingen. Ik zie hem nog zitten met zijn powerpaper presentatie over de school die hij ging volgen, en hoe zijn oogjes vochtig werden bij de gedachten aan zijn Mamacita. Award winning.
Was ik bijna in de siesta gegaan viel er een dikke tor op mij ik schrok me een hoedje. Ik zag ook al een gekko of een hagedis, die met zijn bedroom eyes voulez vous avec moi cesoir zong. Brrr een beesten boel. Overigens heb ik drie keer een dolfijn gezien, helaas lukte me het niet om zo snel een foto te maken. Verder zijn er nog geen fotos omdat het internet hier sloom is.
Ik zit niet in Maranon maar in een ander hotel een bietje meer basic, maar ze zijn wel aardig. AL regent het harder hier dan er water uit de douche stroomt. Maar misschien komt het goed met mijn darmen. Met mijn rustige gedrag alleeen ontbeten, een cola en koffie gedronken. Cola weet ik van betrouwbare bron dat het goed is, het is toch suikerwater. Alleen was die bron, je bent homo of niet light te drinken, waar je dan weer last van je darmen van krijgt, inderdaad blond en homo. Ongelooflijk die brei aan liedjes, I am diffrerent person, Finally, Rhytm is a dancer etc etc. Nou ga ik wachten op Alex

vrijdag 23 januari 2015

Geen TJ maar regen

Ik weet nog steeds niets van TJ dus ik zit hier heel alleen in de jungle. Al krijg ik wel nog een beetje bezoek. Net een ochtendwandeling gemaakt kijken of alles nog is zoals twee jaar geleden. Nee er zijn de nodige veranderingen. Ik zit bijvoorbeeld in een ander hotel. Het is niet helemaal perfect, maar ik geloof dat ik er aan kan wennen. Ik heb airco en een balkon. Helaas is dat natuurlijk niet een hele goede combi, want je kan toch niet op het balkon zitten met de airco aan. Maar ik heb in ieder geval Chaka op de tv gezien. Dat was wel een goed begin. Verder gisteren met Jorge op pad geweest. Ik was allleen erg moe, doordat ik ook al de avond daarvoor met Sammy op het middernachtelijk uur mijn avonturen op het vliegveld had en daarna nog even me hem naar de disco was. Daarna was ik ntuuurlijk knetter vroeg wakker, want ik moest nog kijken naar nieuws van TJ. Walter de huisbaas zien en naar de luchthaven afhobbelen. Daar was vervolgens een dikke vertraging omdat het stortregende in Iquitos, en er alleen watervliegtuigen konden landen en na een geringe inspectie bleek ons vliegtuig er niet aan te voldoen. We moesten daardoor ook nog eens extra wachten in Tarapoto, maar uiteindelijk klaarde het op, of was het avond waardoor de regen minder opviel en we toch mochten landen.
Het hotel heeft onderanderen geen tjif-tjaf schakelaar lekker suff. Zo blijkt dat ik toch nog iets aan mijn lts kennis heb. Ik ben het overigens niet gaan verhelpen. Want hoewel ik inmiddels voldoende bekwaam ben om een lichtbolletje te verwisselen, hou ik mij verder ver van alles waar stroom op staat. Ik moet maar mijn tas klaar maken als het goed is staat Jorge zo op de stoep........

donderdag 22 januari 2015

Geen TJ

Gisteren met een taxi rond middernacht naar de luchthaven gegaan. Daar zou meneer TJ moeten zijn, want zijn vlucht was 20 minuten eerder geland. Met emigratie en douane en bagage, leek me dat wel een mooi moment om op hem te wachten. Maar alles wat er kwam geen tj. Na een uur wachten en toen er ook niemand meer met UA op zijn bagage naar buiten rolde zijn we maar weggegaan. Ik had mijn telefoon in het appartement laten liggen. Vanuit daar gebeld, gewhatsapped en in facebook contact gezocht, maar tot op dit moment, weer 6 uur later geen reactie. Al zag ik wel dat hij in facebook een paar keer online is geweest. Raar allemaal. Ook omdat ik voor vandaag op het programma heb staan samen naar Iquitos vliegen. Tja of er moet een wonder gebeuren, of het programma past zich toch een beetje aan, tot alleen naar Iquitos vliegen. Ik heb zo een beeld van wat er gebeurt kan zijn.....
Anyway, weg met het luie zweet. Al moet ik zeggen dat het vandaag wel even full blow terug kwam. Ik ga naar Iquitos, come rain, come shine. Gisteren was ik met een taxi naar het centrum gehobbeld. Vanaf het plaza san Martin naar het plaza de Armas gewandeld, met tijd voor wat winkeltjes kijken. Omdat ik hier nog best lang ben kan de orientatie fase iets langer duren. Ik denk toch wat t-shirts, dat zal de belangrijkste score zijn. Waarschijnlijk een spijkerbroekje en nog wat troep. Ik kwam ineens voorbij een museum in de winkelstraat. Ze vierden hun 35 jarige jubileum dus waarschijnlijk zaten ze er al even. Het was gewijd aan folklore, iets wat ze hier ook graag in het museum stoppen, ik vind zeg maar moderne kunst leuker, maar eh nou ja dat komt nog. Het was vooral een schitterende koloniale villa. Toen kwam ik bij het paleis van de president daar stonden net koperblazers een hymme aan de natie te brengen. Ook altijd mooi. Toen bedacht ik me dat het tijd werd voor een goede doses van het rijke katholieke leven en ben ik naar het klooster van de Dominicanen gewandeld. Daar zeurde een dame aan mijn hoofd of ze mijn gids mocht zijn. Het moest maar. Ik kreeg een rondleiding en heb vooral heel veel tegels gezien uit Sevillia. Met ook nog de opmerking dat het klooster was geinspireerd op het Alhambra, tja wie ben ik om een gids tegen te spreken. Ik herkende gewoon mooi van die klooster patio`s. Er was veel informatie over de heilige San Martin de porres. De heilige met de bezem, want hij mocht als neger geen monnik worden, er waren toen geen zwarte mensen die bisschop ofzo mochten worden, beetje vegen dan had je het wel gehad. Maar met al dat vegen en goed zijn is hij wel mooi heilig geworden. Hij at altijd met zijn hond, kat en nog een vogel of iets dat ik alweer vergeten ben. Er waren mooie schilderijen van de wonderen die hij heeft verricht. Hij heeft namelijk een dame met kanker genezen en een jongetje dat iets had aan zijn kleine teen of ergens onder aan zijn lichaam. Toestanden, nou ja gelukkig om Martin van veger naar heilige te promoten. En dan hebben we het nog niet gehad over de Heilige Rosa van Lima. Die gelet op haar naam dan ook wel uit Lima zal zijn.

woensdag 21 januari 2015

Tj

Ik ben tot op heden een beetje sloom. Maar dat is natuurlijk verder niet erg. Gisteren twee vrienden gezien meneer A. en Diego. Diego was netjes op tijd. Al had hij geloof ik een week niet gegeten. Ten op zichte van de andere peruanen blijft hij slank. Ik moet nog eens denken waardoor het komt. Hij woont ergens halverwege Trujilio twee uur met de bus. Pfff voor hun is dat leven, wij zouden gek worden. Je komt er ook nog eens uit als een gerookte paling met al dat verkeer. Het verkeer blijft hier verschrikkelijk. Maar het goede nieuws is wel dat men de fiets aan het ontdekken is. Het zijn vooral plezier tochtjes, op een soort van toeristen snelheid. Maar de eerste stappen zijn gezet. Ik vind het een zeer possitieve ontwikkeling. Afgezien van dat het hier heet is de zomer, is er verder weinig op tegen om te fietsen. Bergen heb je in Lima niet. Op een grote weg hebben ze in het midden een wandel fietspad aangelegd. Dat is een verademing als je er overheen.
Ik had me verheugd op de komst van Tj maar die heeft het vliegtuig gemist. Dus ben ik vandaag wederom een beetje zonder plan. Ik denk dat ik.naar het centrum ga.
Ik wilde met hem naar een museum zodat hij een snel beeld krijgt van de hele geschiedenis. Maar dat heeft natuurlijk niet zoveel zin als hij er niet bij is.
Ik denk dat ik maar het centrum ga, ook altijd leuk om doorheen te kuieren.
Ik las het laatste boekje om de moderne tijd te begrijpen van Fouad Laroui. Judith en Jamal. Over de joodse Judith die verliefd wordt op de marokaanse Jamal. Dit alles tegen de radicaliserende moderne tijd in Parijs. Het was een leuk boekje. Maar het leert ons vooral dat het leven alle kanten kan opvliegen. En je je als joodse eventueel schuil kunt houden in een kast, op het moment dat vader thuis komt.
Ik ben nog steeds tering vroeg wakker voor hier, maar dat vind ik niet zo erg dan lees ik zoet een stukje, doe nog een tukje en lees weer iets.
Ik ontbijt aan huis, wel beetje saai, met wat fruit, koffie broodjes kaas en jam.
Maar het is wel relaxed.
Fotos komen nog ik neem aan dat iedereen die het blog leest meer van Lima kent dan ik zelf.

maandag 19 januari 2015

Straks Diego

Om de een of andere redenen wil Diego al om 9 uur afspreken. Ik weet ook niet waarom. Gisteren daarom maar vroeg uit de disco ontsnapt, nou ja vroeg. Ik was gisteren siesta gaan houden, maar mijn lichaam dacht oh een goede nachtrust, dus werd ik na 8 uur slapen om zes uur nederlandse tijd wakker. Beetje sneu voor de jongens die wel en niet stonden te wachten om 10.00. Maar ik kwam wel fris als een parelhoentje aan in de disco. Al duurde het wel even voor ik gewend was.
Ja meneer Walter zit ook op airbnb. Mooi die deel economie. Ik verbaas me nu weer over de verspreiders van het vrije woord in Nederland. Ik heb ook op een sjarlie geboden. Ik hoop dat ik hem krijg, 40 euro staat het nu. Ik ben blij met die vrije jongens, die zo voor het vrije woord zijn. Ik vind het wederom een idealistische instelling, die wat mij betreft bij de hemelpoort met hebzucht mag worden beloond. Overigens kun je de hel ook goed ten gelde maken, dus daar is dan vervolgens weer niets mis mee.
Oh ik lees in navolging over de terrorist nu een boek over een all american hero. De vliegtuigbouwer filmer en nog zo wat van die dingen Howard Hughes. Deze all american hero was boos als hij geen presidenten kon kopen. Hij had bijvoorbeeld dealtjes met Roosevelt. Mooi zo'n held. Al moet ik nu niet meer boeken lezen want je wereld beeld raakt er steeds verwarder van. Gelukkig heb ik hierna een slappe homo roman in de aanbieding. Nee die ligt nog niet in de winkel.
Nu ga ik op bad voor Diego.
Dat had ik niet hoeven doen, want dat was weer een MIA jammer zullen we maar denken. Nou ja heb een wandeling gemaakt en thee gekocht, en ook nog wat fruit. Dat van gisteren heb ik in 1 keer verorberd. Maar nu zal ik er zuiniger op zijn. Stuk meloen, mango (weer engelse naam) en bio bananen. Wat het verschil is met gewone geen idee, maar hoop dat het weer van die koningsbananen zijn met een room gele bananen vruchtvlees.
Nu weer wachten op de landlord. Misschien later naar het centrum maar het is hier nu al goed heet, wat volgens mij betekent zo'n 30 graden. Tssss de getelde mussen zullen hier dood van het dak vallen. Misschien moet ik nog water kopen.
Denk met TJ in aantocht dat ik de fles wijn maar een beetje soldaat moet gaan make.

zondag 18 januari 2015

ervaringen

Tja ze stromen natuurlijk binnen. Gisteren met Eider naar een vage locatie in Lince geweest. Er was een stripper, of beter een gogo danser. Verder zat ik de eerste avond even op een bankje. Er kwamen twee studentes engels aan. Ze hadden hun 3 vragen uitgewerkt. What is your name, where u from, your favorite food in Peru. Ik vond niet dat ze luisterden, want ik vroeg bij dame twee bedoel je peruaans eten of, en ze zei alleen maar dankjewel. MMM goed dat ze studeren.
Vandaag in relatieve vroegte naar de Plaza Vea gewandeld. Een verademing de zondag. Het verkeer is op de areguipa vandaag alleen fietsers en wandelaars. Sommige lopen hard, ziet er verleidelijk uit. Ik zag iemand met de peruaanse vlag rennn. Ik vond het een beetje dwaas, maar misschien had hij hem ergens gestolen. Verder tot mijn verbazing zag en hoorde ik allemaal vogels. Die schreeuwen natuurlijk niet boven het verkeer uit normaal. Ik heb allemaal fruit gekocht, een mango (type Edward) en een halve papaja en een halve ananas, die we hier dan Pina noemen. Waarom weet ik ook niet. Verder zit ik als de peruanen aan de oploskoffie. Ik weet niet of die karaf vodka met vage sinaasappelsap een goed idee was zo achteraf. Maar ja. Zo op zoek naar meneer Daniel en dan komt mijn hospita alweer voor de huur.
Pfff je kan niet zoveel geld trekken in 1 keer. Maar moet hem nog wel vragen of hij tj kan ophalen.