In Italie

Na een vrolijk en goed begin met het internet in Napels hield het de volgende dag er mee op. Niet alleen verstoten van de Volkskrant maar zelfs facebook. Maar wat blijkt het leven gaat door, en gelukkig kwam er na het weekend een monteur, die het euvel ook niet verhielp, maar in ieder geval de illusie gaf dat het na het weekend allemaal beter zou worden.
Wat heb ik gedaan in Napels, nou omdat ik dan rond 16.00 in het hotel stond heb ik die middag verder niet zoveel gedaan. Beetje rondgelopen en dat was het wel. De volgende dag, toen het alweer zaterdag was constateerde ik dat er op de markt niet veel was dat ik nodig had, nieuwe schoenen, nee, en nep of orginelere cds, ook al niet. Dus daar kwam ik met een koopje vanaf. Ik had gezien dat alle bezienswaardigheden aan de Via Duomo meer waren uitgelicht, dus ik dacht die ga ik allemaal maar eens bewonderen er is in ieder geval een museumpje daar wat ik niet kende. Het begon met een kerk waar ik zeer dikwijls omheen paradeer en die voor de verandering open was. Binnen bleek de entre een soort romeins badhuis te zijn. Een enorme koepel, van duidelijk Romeins metselwerk.. Een heuse wow ervaring. Verder was de kerk niet veel bijzonders, gelukkig was er een net gespannen anders had ik wellicht allerlei barokke elementen uit mijn haar moeten vissen, maar die Romeinse entre best bijzonder. Verder was er netjes omheen gepleisterd. Daarna ging ik tegenover de Duomo een museum\ klooster in. Dat was een mooie ruimte en er hing een heuse Hendrik Van Soomeren, inderdaad de Utrechtse Carravacist, wie kent hem niet. Bovendien nog van Sebastiaan. Wat wil ik nog meer, verder een partijtje Luca Guardinao, en was ook nog nadat ik twee kloostertuinen was doorgehuppeld een kleine museum opstelling, hier was er onder anderen een Ribera te bekennen.
Die Ribera is toch maar een raar verschijnsel, hij is gebeuren in een dorpie bij Valencia, maar op jeugdige leeftijd naar Napels afgehobbeld, daar de kwast ter hand genomen, nadat hij goed naar Carravagio had gekeken, en vervolgens de rest van zijn leven in Napels te blijven. Hij staat te boek als een van de grotere spaanse meesters, nou ja omdat ik van Soomeren ook nederlands vindt klopt heet misschien ook wel. Daarna was er nog een vage kerk open, en weer een kerk met een klooster er aan vastgeplakt. Weer de nodige schilderijen, maar ik was iets minder onder de indruk. De rest van de dag gesteed aan het kijken naar al het moois op straat en in de winkels. De dag afgesloten, net als vrijdag bij de Grijze Dakduif.
Op zondag dacht ik ik ga maar naar een echte Carravacio kijken, er zijn er in Napels tenslotte drie. De eerste is de Zeven werken van Barmhartigheid, in het kerkje met dezelfde naam, de tweede, de afranseling hangt in het museum, en de derde is van zeg maar de plaatselijke Rabobank. Die bleken het ooit gekocht te hebben in 1970 omdat ze dachten dat het om een Matia Pretti ging, maar ze bleken relatief belazerd want het ging om Carravacio zelf, Het huwelijk van de heilige Ursula. Relatief jammer dat haar 10.000 maagde niet van de partij waren. Maar toch wel bijzonder dat ik in een kamertje alleen was met zo,n meesterwerk. Verder hing er een tweetal doeken van Gaspare van Wittel, waar ik ook heel blij was om die te zien. Een aanzienlijk (18) hoeveelheid van Pittloo, de beroemde schilder uit Arnhem en nog een mevrouw Genteschile, helaas een niet te bloederige bedoening. Het was in het huis dat lange tijd in bezit was geweest van een vlaamse koopman, de beste man had ooit drie Carravacios, maar we spreken dan wel over 1700 of ergens in die tijd. Verder was er een mooie expositie over de 1e wereldoorlog maar die ontging mij grotendeels. Ik was vooral blij om nog een paar schilderijen van Gaspar te zien. Toch jammer dat het Rijks alleen maar tekeningen van hem heeft.
Op maandag naar Benevento geweest. Omdat het maandag was, was het museum voor de mooie dingen dicht. De triomboog van Trajanus uit 99 staat een lelijk in de steigers, dus daar moest je een beetje doorheen kijken. De uit de 8e eeuw van Santa Sofia was gelukkig wel open, maar dat is vooral een kleine koepel structuur. Natuurlijk wel bijzonder dat het menig aardbeving heeft overleefd, of dat ze de stenen weer op een zelfde wijze op elkaar gestapeld hebben. De plaatselijk dom is een mooi hergebruik project, overal zie je marmeren platen met romeinse teksten goed hergebruikt aan de buitenkant. Nadat Benevento in de Romeinse tijd al belangrijk was als pleisterplaats aan de Via Appia (de romeinse Route 66) bleef het ook een groot gedeelte van de Middeleeuwen belangrijk. Zo belangrijk dat ze zelfs in staat waren om de overblijfselen van een Apostel te bemachtigen, de Heilige Bartholomeus, ja ja, dus ook daar is een kerk aan gewijd. Ik las ergens dat men het verhaal hield dat zijn sarofaag op een mooie pinksterdag zomaar de kerk kwam ingeschoven. Ja inderdaad een wonder, maar niet een zulks groot wonder als het geboorte huis van Maria, dat zomaar vanuit Palestina naar ergens anders italie vloog. Al hebben die van Benevento het feitelijk gepikt van andere italianen, dus weinig sensatie. De heilige B werd gevild, wat slecht was voor zijn gezondheid. In de kerk hing een mooi schilderij waarin het proces duidelijk onderweegs was. Verder is het wapen van de heilige SB met een mooi mes in het midden. Ja wat een gezelligheid, maar ja dit feest is natuurlijk zeg maar ook in 99 uitgevoerd.
Tenslotte wandelde ik over de Ponte Vanvitteli, dus ik dacht ik moet even kijken of het gaat om een ontwerp van Luigi, en inderdaad wat mij betreft niet te missen. Een brug van de zoon van Gaspar.