Heb ik dat, achtervolgt door mijn eigen demonen. Nou Aad je moet je valse mondje maar schrobben met zand, zeep en soda. Het houdt je in ieder geval van de straat.
Ondertussen ben ik in Catania aangekomen. De treinreis ging soepel, al had ik een stoel bij het gangpad maar tot Paolo was er toch niemand in de coupe, en op Sicilie ligt het water weer aan de andere kant. Ondertussen las ik Boccacio. De ontdeugende verhalen uit de middeleeuwen, maar ja met porno van het internet kan het natuurlijk niet snel meer ontdeugend zijn. Bovendien had ik al dat boek van Ton Kors gelezen. Waar zeg maar een relatief hoogtepunt was het voorstel om iemand samen te fisten en dan ringen te wisselen. Gelukkig werd deze mooie gedachte niet uitgevoerd. Maar het Bilderdijkpark was wel een belangrijke plek in het boek. Ook voor ervaringen en niet alleen kabeljauwfilet waar het zich heden ten dage goed voor is.
Catania, het is nog steeds een mooi stadje, en ik moet de hele tijd denken aan Marcello M. die hier de Bell antonio uithangt, een beetje de Via Etnea op en neer af en toe een ijsje, een koffie, en weer verder huppelen. Een beetje de dagelijkse niksigheden over politiek en voetballen uitwisselen, een paar meisjes plagen en weer op naar een volgende koffie of een dolce.
Ik was gisteren naar Arcireale, een stad bekend om zijn verering van San Sebastiaan. Op 20 januari stormen drommen pubers de kerk binnen. Velen met de tranen in de ogen. Daarna stroomt de hele kerk vol met het hele stadje. Iedereen heeft de telefoon in de aanslag, en menig oog stroomt vol. Dan komt er een priester te voorschijn, die gaat met de nodige bombarie een deur open maken, en daar komt het beeld van de Heilige te voorschijn, bijna niemand houdt het nu nog droog. Er was een video die dit spektakel vertoonde en ik heb de eerste 5 minuten gekeken. Daarna stiekum een paar fotos gemaakt. En omdat het niet het grootste museum was, en 1 euro entre kostte naar een minuut of 10 weer verder gelopen. Ook Arci is getroffen door de aardbeving van 1690 something. Die hele steden lagen in puin en zijn volgens de toen heersende mode van de Spaanse barok weer opgetrokken. Soms is het een beetje veel die Spaanse barok, want er wordt nog al kwistig met ornamenten omgegaan. Ik geloof dat er in Arci ook Scavi waren, maar die heb ik niet gezien. Ach ik kan altijd een keer terug gaan. Ik heb al bedacht dat ik een keer een paar dagen naar Messina wil om daar nog een keer de Carravacios te aanschouwen en Couperus te lezen. Want die was er weer net na de aardbeving zo van rond 1900 toen heel Messina in puin lag en het geeft een aandoenlijke beschrijving van toen. Tenminste dat weet ik nog van 20 jaar geleden. Ik heb hier ondertussen nog niet zo heel goed ontdekt waar het homo leven is, vandaag moet ik daar maar eens een serieus plan van maken. Ik ben wel in het dilemma of ik een tweede tas voor naar het werk moet kopen, wederom zwart. Ik twijfel, de anderen gaan dan grotendeels de deur uit. Dat is dan weer een belofte aan mezelf, want met die nieuwe tassen ga ik die toch meer gebruiken.
Zo en dan nog even een foto van parco bellini, om aan te tonen dat ik werkelijk hier ben.
Ondertussen ben ik in Catania aangekomen. De treinreis ging soepel, al had ik een stoel bij het gangpad maar tot Paolo was er toch niemand in de coupe, en op Sicilie ligt het water weer aan de andere kant. Ondertussen las ik Boccacio. De ontdeugende verhalen uit de middeleeuwen, maar ja met porno van het internet kan het natuurlijk niet snel meer ontdeugend zijn. Bovendien had ik al dat boek van Ton Kors gelezen. Waar zeg maar een relatief hoogtepunt was het voorstel om iemand samen te fisten en dan ringen te wisselen. Gelukkig werd deze mooie gedachte niet uitgevoerd. Maar het Bilderdijkpark was wel een belangrijke plek in het boek. Ook voor ervaringen en niet alleen kabeljauwfilet waar het zich heden ten dage goed voor is.
Catania, het is nog steeds een mooi stadje, en ik moet de hele tijd denken aan Marcello M. die hier de Bell antonio uithangt, een beetje de Via Etnea op en neer af en toe een ijsje, een koffie, en weer verder huppelen. Een beetje de dagelijkse niksigheden over politiek en voetballen uitwisselen, een paar meisjes plagen en weer op naar een volgende koffie of een dolce.
Ik was gisteren naar Arcireale, een stad bekend om zijn verering van San Sebastiaan. Op 20 januari stormen drommen pubers de kerk binnen. Velen met de tranen in de ogen. Daarna stroomt de hele kerk vol met het hele stadje. Iedereen heeft de telefoon in de aanslag, en menig oog stroomt vol. Dan komt er een priester te voorschijn, die gaat met de nodige bombarie een deur open maken, en daar komt het beeld van de Heilige te voorschijn, bijna niemand houdt het nu nog droog. Er was een video die dit spektakel vertoonde en ik heb de eerste 5 minuten gekeken. Daarna stiekum een paar fotos gemaakt. En omdat het niet het grootste museum was, en 1 euro entre kostte naar een minuut of 10 weer verder gelopen. Ook Arci is getroffen door de aardbeving van 1690 something. Die hele steden lagen in puin en zijn volgens de toen heersende mode van de Spaanse barok weer opgetrokken. Soms is het een beetje veel die Spaanse barok, want er wordt nog al kwistig met ornamenten omgegaan. Ik geloof dat er in Arci ook Scavi waren, maar die heb ik niet gezien. Ach ik kan altijd een keer terug gaan. Ik heb al bedacht dat ik een keer een paar dagen naar Messina wil om daar nog een keer de Carravacios te aanschouwen en Couperus te lezen. Want die was er weer net na de aardbeving zo van rond 1900 toen heel Messina in puin lag en het geeft een aandoenlijke beschrijving van toen. Tenminste dat weet ik nog van 20 jaar geleden. Ik heb hier ondertussen nog niet zo heel goed ontdekt waar het homo leven is, vandaag moet ik daar maar eens een serieus plan van maken. Ik ben wel in het dilemma of ik een tweede tas voor naar het werk moet kopen, wederom zwart. Ik twijfel, de anderen gaan dan grotendeels de deur uit. Dat is dan weer een belofte aan mezelf, want met die nieuwe tassen ga ik die toch meer gebruiken.
Oh got, dat Bilderdijkpark. Zaten we daar nog wel zo rustig bij te komen van die aangrijpende film laatst...
BeantwoordenVerwijderen