Gisteren zag ik in het museum bij Warivilca dat er ergens nog een mooie Wari muur zou moeten staan. Dat het Wari is bedenk ik erbij maar het zou kunnen. Toen ik gisteren met nieuwe sokken en schone was door de stad slenterde kwam ik bij een bureautje dat tours organiseert en die hadden een archeologische tour. Langs die site, die dan trouwens Arawaturo heet. Voor de liefhebbers ligt het bij Chupaca. Helaas bleek de tour niet te gaan. Ik kon wel mee om op de sneeuw te gaan staan en nog zo wat van die dingen. Maar daar loop ik dan weer niet warm voor. toen ik zei dat ik alleen maar naar die ene site wilde zei die mevrouw dat je er ook prima heen kon met een bus, of voor het wat luiere volk met een taxi. Dat heb ik dus vanmorgen maar gedaan. De taxi was heen wel 6 euro en terug zelfs iets meer. Maar ik kreeg daar wel een tocht voor. Met een chauffeur met ongekende neusharen. Dat moet ik nog wel even opmerken. Nadat we een paar keer de weg gevraagd hadden, dat moest soms in quetcua. eh fout geschreven. Werd ik bij een stenen trap afgezet. Een paar boeren in de omgeving die iets met mais, bonen of aardappelen deden verder geen mens te bekennen. Nou is het een soort natuurlijke reflex als je bij een trap staat om dan toch maar naar boven te klimmen dat heb ik ook maar gedaan. Het was een flink eind. Maar tenslotte zag ik een bordje dat ik op iets van 3455 meter zat. Ik verwachtte eigenlijk wel aan de hemelpoort te staan maar helaas. Toen ik eindelijk boven was, en ook nog een paar keer flink moest zuchten omdat het toch ijle lucht is, was het wel erg mooi. Er was inderdaad een soort muur met grote uitkijk gaten er in. Je kon de hele vallei in de gaten houden. Ik vond het een erg mooi bouwwerk. Ik weet natuurlijk niet wat er nog van over is, maar dit was een stuk van een paar honderd meter lang. Steeds een stuk muur en dan een doorkijk gat, of passage. In het begin was het vooral muur, maar later werden het bijna vierkante kamertjes, of huisjes. Dus misschien mochten daar de Wari krijgers een genoeglijke avond doorbrengen met cocabladeren kauwen en een lekker maisbiertje. Terwijl ze een beetje met elkaar flirten, want waarschijnlijk kreeg je de Wari dames niet zomaar de heuvel op.
Er was verder niemand geen bewaker en geen toerist. Maar deze mooie site staat helaas ook niet heel duidelijk in de Rough guide. Toen ik ze een keer een mail stuurde zeiden ze dat het onmogelijk was om actueel te zijn, nou deze site is er al bijna 1000 jaar. Dat schat ik tenminste zo in. Dit was ook weer een stukje waar Debb en Sebas zich prima vermaakt zouden hebben. Het is hier groener dan in Ayacucho. Ik denk zelf dat het net als bij Cajamarca komt omdat de warme lucht van de oceaan hier omhoog gaat en daardoor afkoelt en de regen laat vallen. Het is hier nu rond zessen en het wordt donker, ik denk dat er zo wel weer een bui gaat vallen. Maar ik zit met een biertje op de veranda van het hotel. Dat klinkt toch best plesant.
Na al deze ervaringen jeuken mijn handen voor "Tot op de bodem"
's Middags nog naar het museum geslenterd, eerst met een taxi die me oplichte voor een euro extra. Maar het bleek ook prima te lopen. Ik wis alleen niet zeg maar waarde nieuwe prinsengracht was, of dat een verlengde is van de normale. Ja dat bleek te kloppen over een wild kolkende Amstel lag het vervolg deel van de Areguipa. Bij de woest kolkende rivier heb ik voor deze vakantie de meest mislukte foto gemaakt. Er werd iets met rode kleurstof in de rivier geloosd. Ik heb daar een zwartwit foto van gemaakt. Oh en nog even over de MAC waarde. Als je natuurlijk hier een willekeurige wandeling maakt zit je er bijna altijd overheen. Komt nog bij dat ze denken dat benzine o.i.d. goed is tegen muskieten ofzo. Waardoor ze in Iquitos de homo bar onder de benzine dampen zetten, en ik gisteren in het busje terug ook blij verheugd zag dat er net met benzine ofzo gesprenkeld was. Zo werd ik in ieder geval niet bedwelmd door de dampen uit het verkeer. Het museum had een enorme collectie opgezette beesten, ik ben daar natuurlijk niet zo goed in maar ik zag slangen, pelikaan, apen, een alligator, luiaards, veel verschillende uilen, andere eng uitziende roofvogels, een enorme collectie kevers, heb ik nog minder mee, opgezette vogelspinnen en nog zo wat beesten. Mooi voor de liefhebber. Er was een aanzienlijke collectie mineralen, daar kon ik weinig fraais aan ontdekken ook omdat de meneer het licht nog moet aandoen.
Daarna waren er de gebruikelijke vazen, waarbij het in dit museum helemaal zonder toelichting moest, ik mocht ook al geen fotos maken. Ze hadden er wat aardige nasca vazen. Een aantal wari vazen en nog een paar Inca bier bekers. Maar daar had ik al veel van gezien in het bierpullen museum van Areguipa. Het wordt een bleur. Ik vond een paar dingen mooi. Ze hadden een 15 cm groot schaaltje van koper of zilver. Daar was een Inca of Nasca nou ja een van die typen bezig een andere op te offeren. Die lag in het midden en er stonden nog twee naar te kijken. Mooi omdat het nou ja een duidelijke voorstelling is, en klein en van metaal. Verder hadden ze een paar staven, alla die van Sinterklaas waarmee vast de Inca of wie ook op feestdagen een extra rondje meemaakte. Verder was er een moche vaas van een man met een enorme wegtrekker. Al was het leuk geweest als er iets van informatie was geweest. Maar dat is voor mij sinds brussel 1900 de tragedie. Een vaas is steeds vaas al is er niemand.
Ik zit hier in een Posada, santa Maria. Je kan ze vinden, dat heb ik ook gedaan bij booking.com. Ik ben tegen globalisering, maar ja veel dingen zijn toch handig. Het heeft een 1900 gevel en ligt aan de meubelboulevard. Bij de buren kun je banken kopen waar zelfs een turks of marokaans gezin schele hoofdpijn van zou krijgen. Inclusief corpulerende zwanen voor op de salon tafel. Oh woonde ik hier maar trok ik al die winkels leeg. Het is een voorhuis met daarachter een tuintje en mijn kamer zit in een soort achtergebouw. Ik geloof dat er nog meer kamers achter zijn. Maar dat weet ik niet. Ik vind die veranda waar ik nu zit wel lekker. Het is toch wel prettig om niet altijd op de hotelkamer te zitten. Ik weet het maar ik vind een hotel leuk. Ik vind het hier wel leuk al weet ik niet zo goed wat het avond programma kan zijn. Er schijnt hier een homo disco te zijn. Na een halve kip (tussen de 2 en2,50) en een bier zou dat de avond besteding kunnen zijn. Maar ja het is nog lang geen weekend dus die disco is zeker niet open. Bij de buren was het gisteren wel bal, daar klonk luiden peruaanse beat muziek en druk gepraat. Onderwijl is er sax les.
Er was verder niemand geen bewaker en geen toerist. Maar deze mooie site staat helaas ook niet heel duidelijk in de Rough guide. Toen ik ze een keer een mail stuurde zeiden ze dat het onmogelijk was om actueel te zijn, nou deze site is er al bijna 1000 jaar. Dat schat ik tenminste zo in. Dit was ook weer een stukje waar Debb en Sebas zich prima vermaakt zouden hebben. Het is hier groener dan in Ayacucho. Ik denk zelf dat het net als bij Cajamarca komt omdat de warme lucht van de oceaan hier omhoog gaat en daardoor afkoelt en de regen laat vallen. Het is hier nu rond zessen en het wordt donker, ik denk dat er zo wel weer een bui gaat vallen. Maar ik zit met een biertje op de veranda van het hotel. Dat klinkt toch best plesant.
Na al deze ervaringen jeuken mijn handen voor "Tot op de bodem"
's Middags nog naar het museum geslenterd, eerst met een taxi die me oplichte voor een euro extra. Maar het bleek ook prima te lopen. Ik wis alleen niet zeg maar waarde nieuwe prinsengracht was, of dat een verlengde is van de normale. Ja dat bleek te kloppen over een wild kolkende Amstel lag het vervolg deel van de Areguipa. Bij de woest kolkende rivier heb ik voor deze vakantie de meest mislukte foto gemaakt. Er werd iets met rode kleurstof in de rivier geloosd. Ik heb daar een zwartwit foto van gemaakt. Oh en nog even over de MAC waarde. Als je natuurlijk hier een willekeurige wandeling maakt zit je er bijna altijd overheen. Komt nog bij dat ze denken dat benzine o.i.d. goed is tegen muskieten ofzo. Waardoor ze in Iquitos de homo bar onder de benzine dampen zetten, en ik gisteren in het busje terug ook blij verheugd zag dat er net met benzine ofzo gesprenkeld was. Zo werd ik in ieder geval niet bedwelmd door de dampen uit het verkeer. Het museum had een enorme collectie opgezette beesten, ik ben daar natuurlijk niet zo goed in maar ik zag slangen, pelikaan, apen, een alligator, luiaards, veel verschillende uilen, andere eng uitziende roofvogels, een enorme collectie kevers, heb ik nog minder mee, opgezette vogelspinnen en nog zo wat beesten. Mooi voor de liefhebber. Er was een aanzienlijke collectie mineralen, daar kon ik weinig fraais aan ontdekken ook omdat de meneer het licht nog moet aandoen.
Daarna waren er de gebruikelijke vazen, waarbij het in dit museum helemaal zonder toelichting moest, ik mocht ook al geen fotos maken. Ze hadden er wat aardige nasca vazen. Een aantal wari vazen en nog een paar Inca bier bekers. Maar daar had ik al veel van gezien in het bierpullen museum van Areguipa. Het wordt een bleur. Ik vond een paar dingen mooi. Ze hadden een 15 cm groot schaaltje van koper of zilver. Daar was een Inca of Nasca nou ja een van die typen bezig een andere op te offeren. Die lag in het midden en er stonden nog twee naar te kijken. Mooi omdat het nou ja een duidelijke voorstelling is, en klein en van metaal. Verder hadden ze een paar staven, alla die van Sinterklaas waarmee vast de Inca of wie ook op feestdagen een extra rondje meemaakte. Verder was er een moche vaas van een man met een enorme wegtrekker. Al was het leuk geweest als er iets van informatie was geweest. Maar dat is voor mij sinds brussel 1900 de tragedie. Een vaas is steeds vaas al is er niemand.
Ik zit hier in een Posada, santa Maria. Je kan ze vinden, dat heb ik ook gedaan bij booking.com. Ik ben tegen globalisering, maar ja veel dingen zijn toch handig. Het heeft een 1900 gevel en ligt aan de meubelboulevard. Bij de buren kun je banken kopen waar zelfs een turks of marokaans gezin schele hoofdpijn van zou krijgen. Inclusief corpulerende zwanen voor op de salon tafel. Oh woonde ik hier maar trok ik al die winkels leeg. Het is een voorhuis met daarachter een tuintje en mijn kamer zit in een soort achtergebouw. Ik geloof dat er nog meer kamers achter zijn. Maar dat weet ik niet. Ik vind die veranda waar ik nu zit wel lekker. Het is toch wel prettig om niet altijd op de hotelkamer te zitten. Ik weet het maar ik vind een hotel leuk. Ik vind het hier wel leuk al weet ik niet zo goed wat het avond programma kan zijn. Er schijnt hier een homo disco te zijn. Na een halve kip (tussen de 2 en2,50) en een bier zou dat de avond besteding kunnen zijn. Maar ja het is nog lang geen weekend dus die disco is zeker niet open. Bij de buren was het gisteren wel bal, daar klonk luiden peruaanse beat muziek en druk gepraat. Onderwijl is er sax les.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten