In Lima

 Tja daar zijn we weer in Lima. Toch wel spannend, een beetje met dat gebouw dat toch wel erg in de fik stond. Jammer het is een historisch gebouw in het centrum van Lima. Maar de vlucht ging als gepland. TJ had nog afgeluisterd bij Amerikanen dat er vluchten gecanceld waren. Maar dat bleek dus niet in Iquitos. Trouwens ze cancellen ook nog wel eens een vliegtuig als het regent. En vorig jaar kreeg ik zomaar een extra dag in Ayachuco omdat het vliegtuig niet uit Lima kwam. Maar ons vliegtuig kwam gewoon en alles werd weer ingeladen en uitgeladen en kwamen we in Lima aan. In de taxi kreeg ik berichten van Manuel dat hij het te gevaarlijk vond om naar Miraflores te komen. Dat gaf natuurlijk wel een beetje te denken. Maar de chauffeur meneer Herbert maakte zich weer nergens zorgen over. Dus eerst maar zien. Onderweg bleek er ook de hele tijd niets aan de hand. Eerst vliegveld af dan over een enorme straat, en dan weer andere straten, een stuk langs de kust en dan ben je ineens in Miraflores. Het Hilton Double Tree op de Pardo bleek ook niet belegerd te zijn, of andersinds dus TJ kon zonder kleerscheuren naar binnen en ik ben ook gewoon naar mijn hotel gebracht. Later iets gegeten en alles was normaal. Alleen het beroemde centrum van Miraflores, Parco Kennedy bleek afgezet en kon je dus niet doorheen huppelen, er om heen wel. Er stonden wat politie autos met zwaalichten, maar de Peruanen en toeristen, wel denk ik min veel % deden er hun ding. Werden dronken in de bar, gingen naar de homo disco en aten iets. Dus hier is het wederom normaal. Ik denk alleen dat ik dus maar niet een wandeling door het centrum ga maken. Maar dat heb ik de eerste dag met TJ al gedaan. Misschien moet ik nog terug voor een beeldje van San Sebastian. TJ vroeg zich af waarom een paar heiligen met Santo zijn, en de rest met San. Het is een soort afspraak en niet een regel. Ik weet al niet meer wat de afspraak is. 

Vandaag eten bij een sterren restaurant, en laatste dag voor TJ dan blijf ik nog een paar dagen in Lima en ga ik naar het zuiden. Dat leidt waarschijnlijk weer tot hyperventilatie en hartkloppingen, maar het verhaal is steeds dat het vooral in het zuiden in de bergen onrustig is. Er waren gisteren de hele tijd beelden van Arequipa op de tv daar was een brug geblokkeerd, maar verder was het er toch weer rustig. Maar ik ga naar de kust, en daar is het dan weer rustig. Ja donderdag toen het in grote delen van het land onrustig was waren er ook demonstraties in Tacna maar verder is het daar rustig, of niet voldoende om op de tv te komen. 
Ik lees braaf het reisadvies van Wopke, en Peru is grote delen geel, Lima, Iquitos, Tacna, en het hele noorden. Rond Ayachuco is het oranje en in het midden geel. Bij Puno en het Titikaka meer is het ook rood. Het is jammer TJ zou graag met zijn kont op een drijvend riet eiland zitten en luisteren naar lokale muziek. Dat moet hij dan maar doen op een rietpluk een keer in de Volgermeer en dan kan hij misschien naar Nick en Simon luisteren, of niet uit elkaar zijn, naar Nick of Simon, ik vind dat dan zeg maar een leuke lokale activiteit. Oeps hij kan dan natuurlijk het beste naar de Volgermeer gaan, daar stuur ik hem dan wel met een kluitje het riet in terwijl de Waterlandse haromonie een riedeltje speelt. Misschien kan hun sterfluitist, iets als el reiger pasa spelen. Die beroemde waterlandse klassieker. 

Maar ik hou jullie op de hoogte. 

In Miraflores is het dus verveelde politiemannen staan om het park Kennedy heen terwijl men een ijsje eet of een biertje drinkt. Dat was het nieuws van gisteren. 

Veilig hoor

Gelieve deze foto even openen want dan zie je een stukje vin van dolfijn. 

 Ik ben nog steeds in Iquitos maar vandaag gaan we terug naar Lima. Zoals jullie wel gezien hebben, of niet waren er weer flink rellen in Peru. Het reisadvies is grotendeels geel, deels oranje en deels rood. Iquitos, en Lima zitten in de gele zone. Dus daar zijn alleen de reisadviezen, goed opletten en het kan altijd van toepassing zijn. Dat geldt dan weer heftiger voor het centrum van Lima. Waar gisteren tijdens de ongeregeldheden een groot gebouw in de hens is gegaan. Dus ja goed opletten. Maar als we dus niet naar het centrum gaan hoeven jullie je geen zorgen te maken. 

Een foto van Jorge eh ik weet niet of ik die zo snel heb. Maar hij is wel actief op Insta en daar rollen de dames over het beeld die hij miss Iquitos wil maken, daarna miss Peru en dan miss World. 

Gisteren een beetje door Iquitos gewandeld. De markt bezocht en gezocht naar een shirt van Peruaanse team. Dat bleek nog niet mee te vallen. We hebben wel een halve wedstrijd gekeken. Jorge wilde mij meenemen naar een duur restaurant. Maar de deal is dat het een insta date is, ik betaal. Hij maakt honderd foto's zonder mij die dan de wereld overgaan ter meerdere eer en glorie. Tja eh van wie. Ik moet wel altijd benadrukken dat J. dan weer de grote liefde van R. was. Oh wat was dat een mooie romantiek zo lang geleden. Toen stond J ineens als grote liefde van R voor Liesbeth en mij voor onze neus. Ah romantiek. Je kan er maar geen genoeg van krijgen. Al lees ik nu een boek van eh Patterson ofzo, die ook met Dolly Parton een boek schreef. Dit gaat over een serie moordenaar die het voorzien heeft op pas getrouwde stellen. Ik las al Silvia Witteman over Amsterdam. Maar ja dat had allemaal al in de volkskrant gestaan. 

Eergisteren waren we naar Nauta. Dat is ook weer een heel avontuur. Want daar moet je met een auto of een brak busje naar toe. Wij kozen voor een persoonlijke chauffeur, die ons weliswaar tegen een royaal tarief maar toch in 1 streep er heen reed. Het is dan iets van 100 km dwars over het eiland. Dan ben je in Nauta een stad van eigenlijk niks, maar ja daar waar er alleen maar paar huizen langs de weg staan is Nauta dan toch weer iets. Op zoek naar een boot, ik dacht dat het 70 soles was, maar toen vroeg die man 100 om te tanken. Bleek het 150 te zijn. Tja dat vind ik dan weer zeg maar geen goede deal. Dus wij weer van boord. Een andere vroeg 120 en vond ik een betere deal. We zijn heel eind de rivier opgevaren, en hebben best veel dolfijnen gezien. Maar ja om die beesten op de foto te krijgen is toch net weer een extra dingetje. Dus dat lukte maar beetje. Daarna richting Mirador gevaren. Nou stond die al jaren gammel te zijn en gelukkig heeft de lokale bouwinspectie de toegang verboden. Het is een ijzeren constructie met planken. Maar daar ontbreken er best veel van. Dat leidde ondermeer tot een toilet waar alleen een pot ergens drie hoog als decoratief object in de niksigheid stond. Wat wel leuk was dat we terwijl we daar zo een beetje door de jungle naar toe liepen er een meertje was met de Regina Victoria, of misschien anders om, in ieder geval die gigantische waterlelie. Daarvoor kun je ook naar de hortis fietsen. Dat is scheelt wel hoop geld. Dus dat is misschien best een tip. Daarna moesten we nog helemaal terug naar Iquitos wat best een rit was. Waarbij ik mij op de terugweg in de auto veiliger voelde dan heen. Ze rijden als hysterische maniakken, en soms zie je een hond, klein kind, halve familie, of een dove bejaarde aanstalte maken om over te steken. Dan zie je toch al een hond, klein kind, halve familie, of een dove bejaarde aangereden worden door de lucht vliegen en in de bosjes, die hier dan jungle heten belanden en meteen opgevreten worden door aasgieren, die boven de auto met 120 mee te lijken vliegen. Want het is natuurlijk net als voor Jorge best een kans op een gratis lunch. Maar dit is alles is niet gebeurt. Van het gerommel van de motor op de boot was misschien zelfs een zen momentje al kreeg ik dat niet helemaal mee. Maar toch. Die avond moest er dan weer bier gedronken worden. TJ ging niet mee, maar voor J en zijn kornuiten was dat geen bezwaar. 

Op naar Santa Anita

 Dan gisteren weer het was zeg maar weer een rumble in de jungle. Ik wilde wel naar Questa Cocha. dat is de beroemde dierentuin en het tropische zwemparadijs. Je kan er flirten met een Anaconda om je nek, een slapende alligator zien en steentjes naar beesten gooien. Iets wat Peruanen nog doen of er sinds Pietje Bel niets is gewijzigd. Maar het plan moest anders we moesten naar een strand. Een heus strand. Dat bleek met de taxi van Moises nog best een onderneming. Heen pruttelde hij met drie volwassen kerels omdat Jorge de weg wist was hij ook mee. Verder badpakken etc dus de motor carro was afgeladen en moest hevig puffen. Daarna kwamen we aan bij een een ja een plek waar de boot ging en kwamen we op het verlaten Sant Anna strand aan. Dat is hier natuurlijk wereld beroemd maar omdat het door de week was was er eigenlijk niemand. Beetje gezwommen, al moet ik wel zeggen dat Moises en Jorge vooral bezig waren met het foto moment dat na een paar filters gedeeld kon worden op Instagram. Maar al met al een mooie excursie. Daarna weer met de boot terug en geluncht, een Pollo alla Milanese.  Dat laat zich een beetje vertalen als een kip schnitzel met bonen en rijst. Degelijk en simpel zullen we maar zeggen. Daarna een dutje gedaan een wasserij gevonden. Het was maar duur, maar op de één of andere manier heb ik het idee dat het met geld uitgeven nog niet zo heel snel gaat. 

Oh misschien weer iets over de politieke situatie met rellen en zo. Nou dat kan wel heel kort de jungle doet daar niet heel erg aan mee. Die hebben zo hun eigen problemen als de anaconda uit het gesloten Questa Cocha waar is die nu, niemand weet het, of ik niet. Ik zag gisteren wel de Polizia verde in actie. Ik dacht is dat een soort milieu politie. Het zou wellicht een plan zijn om de motor carros te controleren op uitstoot, maar ik denk dat het dan heel rustig in Iquitos zou worden. Er zou geen 1 door de keuring komen. 
Vandaag naar Nauta.......

In de jungle

 Voor onduidelijke redenen had sky luchtvaartmaatschappij de uren van vertrek gewijzigd. Van een 4 uur ś middags naar 4 ś nachts. Waarbij je bij de laatste toch wel denkt hoe ga ik nou precies mijn dutje doen. Eigenlijk een niet dus. Wel vroeg slapen en ik werd wakker om 1 uur, omdat 3 kwartier later de taxi, of weel Herbert zou komen. Die was voor de verandering vroeg, zodat ik om half twee al in zijn auto zat. TJ was in Hilton en in coma dus die belde ik uit zijn slaap maar die stond wel gelukkig 10 minuten later, helaas niet fris op de stoep. Gelukkig is een nachtelijke tocht naar de luchthaven een andere ervaring dan in de spits en stonden we vlot op de luchthaven. Daar was het natuurlijk net als op Schiphol op het onchristelijke tijdstip toch weer een gezellige levendigheid. Incheck etc ging ook weer vlotjes en op de geplande tijd hingen we boven de wolken en ineens in Iquitos. Daar had ik taxi geregeld en vloog even later de eigenaresse van het Fitzcarrald hotel mij in de armen. Gelukkig kreeg ik om 7 uur een ontbijt. De kamer was klaar en kon ik nog even tot mijzelf komen. Met TJ richting Belem en de markt gekuierd onderweg een koffie gedronken. Die was de beste tot op heden in Peru. Niet de afgetrokken azijn in Cafe Cafe in Lima of de smaakloze bruin gekleurde watermassa uit de RImac die men in bijvoorbeeld Hilton serveert. Een verademing, jammer alleen dat er geen taartje bij kwam. Daarna met een motorcarro, altijd een belevenis naar Bella Vista gereden. Waarbij gezegd kan worden dat de brug klaar is. Of je kan er in ieder geval met de motorcarro overheen. Maar dat wilde ik niet. Bovendien begon het te regenen. Dus hebben we een hele tijd onder een afdakje gestaan. Kijken naar hoe het zou ophouden. Wat het uiteindelijk deed. Maar duurde wel effen. Daarna moest de motorcarro door plassen en kuilen in de weg er voor zorgen dat we droog bij het restaurant werden afgezet. Het regende tijdens de tocht nog zacht. Lunch gedaan, ik een gevuld ei, en een lomo saltado, maar vega. Er zaten een soort bruine vlees vervangende brokjes in misschien tempeh, maar dan bruin. Met geen smaak waar je een ja of nee tegen kon zeggen. 
Daarna heeft de Barbier Eduardo mij geknipt, beetje over budget, maar ja Eduardo heeft wel geld nodig, want je weet niet of 24 tatto's voldoende zijn of dat het smaakt naar nog meer. Daarna tijdje plat gegaan. 'S avonds meldde J zich natuurlijk een uur te laat maar later kleefde half Iquitos aan en bleef het gezellig zolang ik bier bleef bestellen. Daarna moest me weer door met dingen als de motorcarro rijden of op zoek naar nog meer bier. Hoewel het nog vroeg was ben ik maar gaan slapen. 

Hij zegt dat hij naar een strandje wil vandaag. Het gaat mij benieuwen. 

Vergeten op facebook

 Tja ik vergeet nog even de berichten op facebook te zetten. Dan heb ik natuurlijk helemaal weinig lezers. Dus bij deze een poging op het straks weer te delen. Ik liep gisteren een beetje brak door Lima te wandelen en heb maar een citroentaartje gegeten. Ik zou een soort Silvia W. beschrijving kunnen leveren. Tegenover mij zat een nette heer, met een verzorgde snor, nette schoenen. Ik moet zeggen dat mij gaydar voorzichtig piepte. Nou ja dat maar hij kreeg helaas geen gezelschap, het is vaak toch wel beter om het bijvoorbeeld over de hondjes te hebben die bij beide baasjes horen. Helaas.  Er liep wel een donkere meneer voorbij die duidelijk een beetje in de war was. Hij praatte in zichzelf en of het niet voldoende was hij was al vrij donker maar hij was ja sorry maar zo zag het er toch uit met de zwarte pieten make-up in de weer geweest. Alleen had hij dat op zijn buik aangebracht. Misschien een proefstukje om te kijken hoe het de hele dag bleef zitten. Nee het was eerder iemand die aan teveel drugs had gezeten. Ik kwam wel de stewardess nog tegen die mij in de wolken van drankjes en andere dingen had voorzien. Ze bleef samen met een collega even staan voor een praatje. 

Ik heb ook nog mijn eerste ding in het echt meegekregen van de rellen. Maar dat was ook weer niet bijzonder iemand die over een abri iets had gezegd over het congres, dat dat boeven zijn ofzo. Lomo saltado gegeten en 's avonds naar het feest van Felipe. Ik zat met de fles pisco in mijn maag maar daar ben ik dan weer vanaf, die heb ik in de feestvreugde gebracht. We zaten vervolgens met 7 heren naar de Miss World verkiezing te kijken. Er was wat opwinding want Miss Peru kwam heel ver. Maar ja die was in eigen land al weer met de Peruaanse grond gelijk gemaakt want ze was blond. Nou ja dat kan natuurlijk niet, al bleek dus op de tv van wel. Verder kwam Miss Curaçao ook heel ver. Nou moet ik meteen bekennen dan ik niet precies weet hoe die onafhankelijkheid er uit ziet. Erg ja ik weet het nou dat moet ik thuis maar eens op zoeken. Miss Venezuela mag zich Miss World noemen na een bloedstollende finale. Ze versloeg toch maar mooi Miss USA en Miss Dominicaanse republiek. De laatste had de beste wens. Ze wenste voor meer onderwijs voor meisjes. 

Ondertussen is TJ in Lima en ga ik hem zo proberen te vinden. 

Rustig in Lima

 Ja het is rustig in Lima, maar ik moest natuurlijk meteen weer allerlei mensen zien. Ook om een beetje te zorgen dat een deel van de spullen die ik mee heb gesleept een beetje doorstromen. Dat is gelukt. Ik zit nu onder de tv naar rellen te kijken. Of protesten. Het is voor het merendeel toch vrij rustig mensen die op straat zijn en laten zien dat ze het niet eens zijn met de gang van zaken.  Veel mensen die met kilometers lange vlaggen lopen en in Tarapoto zijn de wegen geblokkeerd mensen wordt aangeraden om met de bus naar een bestemming in de omgeving te gaan. Verder nog steeds onrustig daar bij het Titikaka meer. Meer maar het is bekend daar wil ik niet heen. 

Dus nou ja dat dus. Eerst ontbijten. Zo dat is ook weer geslaagd. 

En hier wat impressies van gisteren. Ik was met M. naar de kust gegaan. Hij stond er op om een Psycho drankje mee te nemen. Dat is een cocktail in een groot blik. Ik dacht dat het een soort breezer was. P. wees me nog op het feit dat er vroeger in Amsterdam breezer sletjes waren. Nou zo'n Psycho is toch ook weer een geheel eigen ervaring zullen we maar zeggen. Het heeft er wel ingehakt. M was nog van plan om naar een feest te gaan dat hebben we niet gered. Ik zit nu wel naar een hele fles pisco te kijken. Het zou mij niets verbazen als die straks overal mee naar toe gaat. Om tenslotte in Amsterdam te eindigen. Gisteren verder niet zoveel gedaan. Beetje in Miraflores rondgelopen. 

Rustig in Lima

 En veel meer kan ik er eigenlijk niet over zeggen. Ik hoorde veel honden blaffen. De vlucht had wat turbulentie, maar ik vond het niet heftig. KLM huisje geruild, nou ja dat soort dingen. Een Nicci French uitgelezen. Toch ook weer een beetje dat iemand ineens voorbij rent en iemand dood neersteekt, en je daarna een heel boek moet denken wie in vredesnaam. Blijkt het een voor de lezer bijna wildvreemde te zijn. Maar ja, nou dat soort dingen. 
Het is nog vroeg, maar hierbij alvast de mededeling dat het goed gaat.